માવઠું
મારે નહોતું આવવાનું,
મને જરાય ઈચ્છા નહોતી!
અવકાશ અને ગોપિત અવસ્થા
મારું મનગમતું સ્થાન હતાં.
એક દિવસ
વાદળ બંધાયા, પવન ફૂંકાયો,
મારે વરસવું પડ્યું,
અસ્તિત્વ એ આકાર લઈ લીધો.
હું કશું ન હોવામાંથી
કશુંક બનીને
વરસવા લાગ્યો..
લોકોએ એને 'માવઠું' કીધું.
©અર્ચિયત
