એક સગડી

એક સગડી

દિવસ નામે એવી એક  સગડી
બળતણ ખાતી જાય
રોજ જલે
ને ખુદ પકવતી જાય
અવનવું કંઈક પીરસતી જાય
થોડું જલાવી
જાતનું બળતણ
અને
પાક નવો ઊતારતી જાય
સમયનો પવન ફૂંકાય
અને  તકનો તિખારો
જલાવી જાય
તણખાં તણખાં થઈ
ઊડી જાય શ્ચાસ
તો ય ભાથું નવું
બનતું જાય...
અંતિમ ઘડી સુધી
વીખેરી રાખ
અંગાર આપે કામ
ઝીણી જલન પણ
જાણે અખંડ દિવો
અવનવા સ્વાદનો
પ્રસાદ આપતી જાય
દિવસ નામે એક સગડી....
             ©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા

લગ્નગીત

લગ્નગીત ચાંદાની કોરનો ચૂડલો પહેરીને

બેનજી સાસરે ચાલ્યા છે જો

સૂરજ શો શોભે છે ચાંદલો

ને પાયલ ઝીણાં રણકે છે જો

શણગાર સોળે શોભે બેનીને

કુમકુમ ભાલે શોભતા રે જો

ઘરચોળાંની કોર રે બોલે

મૂકો મહિયરની માયા રે જો

કરજો વ્હાલ નણંદીને પહેલું

મીઠી માણજો એની મીઠાશ જો

રમતિયાળ દેરીડો લાગે વ્હાલો

એના વીરાનો છે માનીતો જો

સાસુજી હરખે બોલાવે ને

ઘરની રીત્યું શીખવે છે જો

સસરા છે તમારા મોભાદાર

ને આંખ્યુંથી આશિષ આપતા જો

માણીગર મનનો હેતે બોલાવે

ઉગમણે ડગ તમે રે માંડજો

ફળિયું બોલે ને પિયરનાં ઉંબરાં

મનોરથ તમારા પૂરા રે થજો
           ચાંદાની કોરનો ચૂડલો પ્હેરીને
           ©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા

નરેશમાસા માટે

આજના ખાસ પ્રસંગે મારા વિચારો : પ્રમુખસ્થાનેથી..... જીવનમાં જે ઉપલબ્ધિ છે તે ઈશ્ચરની પ્રસાદીરુપ અને આનંદદાયી હોય છે જ, પણ એ સાથે સૌથી વધુ અગત્યનું છે, આપણાં મન અને શરીરનું સ્વસ્થ હોવું. તો જ જીવનને માણી શકાય છે. અને આ તંદુરસ્તી ત્યારે જ શક્ય છે કે જ્યારે આપણી રોજનીશીમાં નિયમિતતા અને પ્રવૃત્તિ ભળે. સવાર, એ દિવસની શરૂઆત છે, એને શુભ અને લાભદાયી પ્રવૃત્તિથી ભરી દઈએ તો જીવનની મઝા પણ શુભ મંગલ બની જાય છે! થોડાંક સંગાથીઓ સાથે, આપણી ગાર્ડનની પ્રવૃત્તિ આપણે, ભરપૂર માણી રહ્યા છીએ.નિયમિત રીતે મળતા મળતા એક કુટુંબ જેવી ભાવના આ પ્રવૃત્તિમાં ભળી છે. વેદિક પ્રાર્થના, ૐ ઉચ્ચારણ અને સૂર્યનમસ્કાર આપણને સૌ ને સ્વસ્થ શરીર સાથે આધ્યાત્મિક આનંદની અનુભૂતિ કરાવે છે. તો હાસ્યના પ્રકાર :ખડખડાટ હાસ્યથી શરૂ કરીને નવ પ્રકારે હાસ્ય, જેમકે મિર્ચી હાસ્ય, નમસ્કાર હાસ્ય, લસ્સી હાસ્ય જેવા રસપ્રદ નામ ધરાવતા હાસ્ય સાથે જોડાઈને આપણે આનંદનો અનુભવ કરીએ છીએ. અને છેલ્લે વેરી ગુડ હાસ્ય મોર્નિંગને ખરેખર ગુડ મોર્નિંગ બનાવી દે છે. ધાર્મિક માહિતીની આપ લે, ગીત ગાયન અને જન્મદિવસની ઊજવણી આપણાં આનંદ સાથે સ્નેહનો વધારો કરે છે. નાસ્તા પાણી ઊજવણીમાં સોનામાં સુગંધ ભેળવે છે! આમ કોઈપણ ઉંમરે પ્રવૃત્ત રહીને જીવનને માણતા રહેવું એટલે ગાર્ડનની પ્રવૃત્તિમાં ભાગ લેવો. સહુને સ્નેહ વંદન. નરેશભાઈ વ્યાસ

ગાલગાગા ગાલગાગા ગાલગાગા ગાલગા

આવતી'તી ખુશ્બુ એની દૂરતા માં પાસથી

મ્હેકતી'તી ક્ષણ બધી મારી અધીરી આશથી

ચૂમતી'તી આંખ એની દ્રષ્ટિ મારી પ્યારથી

લેખતી' તી એમ પ્યારી વાત આંખો ખ્યાલથી

ગમતી'તી જિંદગી જ્યારે મળ્યાં'તાં વ્હાલથી

લૂંટવી'તી મોજ બંનેને સુહાના સાથથી

ચાલતી' તી રોજનીશી શ્ચાસ માંયે તાલથી

ઓઢવી' તી ચુંદડી પ્રેમે 'ગમ્યાં' ના રાગથી

ખૂંચતી' તી લોકોને પ્રીત્યું વખોડી વેણથી

ઊગતી' તી ઊર્મિ કેમે નાથવાની રાશથી

ઝૂમતી' તી એ જ યાદો આજ પાછી હાર્દથી

ખેલતી' તી વક્રતાથી વીધિ પ્રેમી જોડથી

મેળવી' તી કુંડળીઓ દૂરતા સાથે ખારથી

પીડવી'તી પ્રેમની જોડી અદીઠાં વારથી

               અર્ચિતા દીપક પંડ્યા

પાકટ vaye

પાકટ વયે

ફરક શું, હું યુવા કે ધનિક વયથી?
નથી પૂછતો સવાલ મારી વયથી,
કરું હર કામ રોજ, બધાં હોંશથી
જિંદગી જીવું છું હું, જિંદાદિલીથી
હર પળ મોજથી, મારાથી ખુશ રહી
આપું કંઇક ને કંઈક, સૌ ને ખુદ થકી
એક એક કદમ લઈ જાય પરમ ભણી
એના વહાલાં જ સૌ છે આપણાં સંગી
કંઈક મદદ કરું કોઈને,મન રાખી રાજી
તો ઈશ્ચર કરે સહાય, આશિષ આપી
મન દુરસ્ત, તન દુરસ્ત ને પ્રવૃત્તિ મારી
અન્યની લેવાની છે ફક્ત મારે કાળજી
મંઝિલ છે નજીક, સમય મળ્યો સોનેરી
જીવન સફરને માણું, દિલની ખુશીથી.
            અર્ચિતા દીપક પંડ્યા

રાવ ક્યાં કરું?

રાવ ક્યાં કરું?
સૂરજના સરનામે એક ઘર બની ગયું છે; સપનાંનું....
સોનેરી છે પણ તાળાબંધ છે,
કોઈ કૂંચી વગરનું....
કમાડ ખોલવાની ઈચ્છા પણ દઝાડી દે છે,
આ તો છે સૂરજનો તાપ અખરે છે!
ભગાડી દે છે! પણ....
દૂર રહ્યે હૂંફનો કરે પ્રબંધ
તો ફરિયાદ શું કરું?
સોનેરી એની ઉષ્માથી
ખીલે છે અસ્તિત્વનું ફૂલ!
તો રાવ ક્યાં કરું?

©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા