કંકર વીણતા નદીની પાળે વીણું જેમ મોતી ,
કીમતી પળો ખેંચી ગઈ સમયની નદી મોટી !
નાતો ફૂરસદનો 'કાલનો 'કોણે નાંખ્યો પીંખી ?
'આજ 'જુઓ તો ભારેખમ કેવી લાગે છે મીંઢી !
ખુલ્લા હાસ્ય સાથે મઝા ભાગદોડ પાદર સુધી
દુનિયા નાનકડી ને સંતોષથી છલ છલ ભરેલી
દિવસે ભરમાર તોય રાતે છતે આંખ લાંગરેલી
ગોઠવણ નો મોટો હિસ્સો તો ખુશી ઝળકે થોડી
આપી શકે કોણ ,એ હિસ્સો મનને પાછો વળી
બાળપણ નામે ઝુરાપો સમજ મેળવે જીંદગી !
ADP
શબ્દોનું લીધું સ્વરૂપ નાજુક લાગણીઓએ
પ્રગટ વાચા મળી ગઈ વિચારોના વહેણને
જો રીત સંસ્કૃત હોય તો ગવાય કાવ્ય થઈને
નહીતો નજરે પ્રગટે આંખોની સાક્ષી લઈને
મળી છે રફતાર જુઓ અંતર્દ્વંદ્વ ના આવેગને
કોઈક રીતે હું પણ પ્રગટાવું છું મૂક સંવેગ ને
ક્યાં છે અહી કોઈ સવિશેષ ,જુઓ જગ માંહે ?
છતાં પણ નથી કોઈ બેવજુદ આસપાસમાં યે !
નિરાળી લાગણી થઇ ધબકે છે આપણી વચ્ચે
તો એ ક્યાં કદી એનો અવાજ ભરપૂર સતાએ !
આંસુઓની એક સેર પરોવી
વાદળીને આપી છે ઉધારી
લઇ તારા આંગણા માં એને
વરસાવી દેશે એ પૂરેપૂરી
યાદોની એ વણઝાર ઉગશે
થઇ લીલી કૂંપળ મહેકતી
ભીની ભીની વાત બે'ક લઇ
જયારે રાતરાણી રહેશે મહેકી
થશે રૂબરૂ ગુફ્તગુ આપણી
લઇ ને નવા અનુસંધાનથી .........
