તારા સુધી
ડગર જે ખુદ લઈ જાય મને તારા સુધી,
આપોઆપ કદમ જાય એ પંથ સુધી..
આજ લગી જીવ્યા મારામાં ને મારામાં
હવે બાંધવાની છે ગઠરિયાં અંત સુધી
હતી ખામોશી ખૂબ વજનદાર વર્તનમાં
મૂરઝાશે લાગણી પળ પળમાં તંત સુધી
સંતાન બધાં તારા તો છે આ દુનિયામાં
ફરક કેમ તો પછી શેતાનથી સંત સુધી?
સ્પર્શ ન મળે પણ વિદ્યમાન તું દુનિયામાં
અદ્રશ્ય કેમ બનવું ગમે, તને અનંત સુધી?
©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા
મિલન
એકદમ સતર્ક થઈ જાઉં છું
ચેતનવંત બની જાઉં છું
ઇન્દ્રિયોથી તરવરાટ અનુભવું છું;
જ્યારે તું સ્મરણમાં હોય છે,
મારી નસોમાં ગરમી અનુભવાય છે
મારી આંગળીઓને તારો સ્પર્શ ગમે છે
હું તારી વધુ નજીક આવવા તડપું છું
જ્યારે હું-તું સાંનિધ્યમાં હોઈએ છીએ,
મારા હાથ આપોઆપ તારા ગળે વીંટાઈ જાય છે
મારા ઓષ્ઠ આપોઆપ તારા ઓષ્ઠ તરફ વળે છે
મારું હ્રદય તારી નજીક જ ધબકે છે
અને મારું મન શાતાનો અનુભવ કરે છે
મારા તનનો તલવલાટ પણ માત્ર આપણાં સાયુજ્યથી
શમી જાય છે!!!
તારી હાજરી મને વજૂદ આપે છે
તારા દ્વારા હું વધુ જોશપૂર્વક જીવવા ઉત્સાહિત
બની જાઉં છું....
આ પ્રેમ છે જે તલવલાટ શમાવી તરવરાટ આપે છે!!!!
શંકા છોડી શ્રદ્ધા આપે છે,
વિવાદ છોડી વિશ્વાસ આપે છે,
બંધન છોડી પાંખો આપે છે...
સાથે આકાશ પણ આપે છે...
પ્રેમ જીવન આપે છે
પ્રેમ મોતમાં પણ મુક્તિ આપે છે
બંધનમાં હળવાશ આપે છે
દૂરતામાં પણ નજદીકી આપે છે!!!!!
પ્રેમ પ્રેમ છે જે બધું લઈ લે છે
પણ
પણ ખરેખર તો
પ્રેમ પ્રેમ છે એ બધું જ આપે પણ છે!!!!!
©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા
એક જૂની યાદગીરી
જેમાં દિવસ કે રાતની નથી કોઇ બાદબાકી,
જિંદગી એટલે જાણે અનોખી પ્રીત આપણી!
વિચારું તો રોજે રોજ થાય કે હળવે હળવે
મારા જ ખોળિયામાં હું શ્વાસ તારા લેતી.….
તો પછી 'તું જ સ્પેશ્યલ' એમ કહેવું જરૂરી નથી!
ક્યારેક સ્પંદન મારા તો વિચાર તારો
ને ક્યારેક ઇચ્છા તારી તો અમલ મારો
વણકહ્યે પ્રતિદિન જીવ્યા નજરની સમજથી
વણકહ્યે પણ સાંકળતા સદા જીવનની દોરી.....
તો પછી 'તું જ સ્પેશ્યલ' એમ કહેવું જરૂરી નથી!
જન્મ જન્માંતરની સમજ હજૂ પાકી નથી
રહીશું કેટલું સાથે, એ પણ ખ્યાલ નથી!
પણ સાથે જીવ્યા છીએ એવા સંયોગ લઈ
યાદ માત્ર તું, પળ, વિપળ કે યુગ કશું યાદ નથી
તો પછી 'તું જ સ્પેશ્યલ' એમ કહેવું જરૂરી નથી!
ભાવના ફાર્મ, દશાડા.
પિયુ - પરમેશ્વર
કોઈ વાર લોહી ફેરવતી નસોમાં
ઝેર ફેલાય એમ જ
તારું નામ...
(અનુભૂતિ મારક છે જ, 'હું' ને ભેદી,
'આપણે' બનાવે છે!)
તારું નામ...
હા,તારું નામ ફેલાઈ જાય છે!
મને, મારી અંદર, મારામાં..
તને પ્રસરતો અનુભવું છું!
અને એટલે હું પણ થોડી...
વ્યાપ્ત થવાનો યત્ન કરું છું
કે મને પણ ' વ્યાપક' મળે...
તારા સ્વરુપે...
જિંદગી એ જ દ્રષ્ટિએ જોઉં
અને તને સતત આત્મસાત્ કરું
એવી જ ઝંખના!
©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા
સંદર્ભમાં
'સમય' એવા સંદર્ભમાં
'એની પાસે હશે કે નહીં?'
'ખુશી' એવા સંદર્ભમાં
'એને મળી હશે કે નહીં?'
'પસંદગી' પણ એવા જ સંદર્ભમાં
'એને ગમી હશે કે નહીં?'
'પ્રવૃત્તિ' એવા સંદર્ભમાં
'એને નડી હશે તો નહીં?'
'નિવૃત્તિ' એવા સંદર્ભમાં
'પ્રવૃત્તિથી થાક્યા હશે કે નહીં...'
'જીવન' એવા સંદર્ભમાં છે કે
કશું હશે કે નહીં, એમ નહીં...
'હું પ્રેમ કરું છું, એટલે હું આમ છું'
અને એટલે જ મારું જીવન આમ છે! ....
©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા
કોઈ વાર લોહી ફેરવતી નસોમાં
ઝેર ફેલાય એમ જ
તારું નામ...
હા,તારું નામ ફેલાય જાય છે!
મને, મારી અંદર, મારામાં..
તું, પ્રસરતો અનુભવાય છે!
અને એટલે હું પણ થોડી...
વ્યાપ્ત થવાનો યત્ન કરું છું
કે મને પણ વ્યાપક મળે...
તારા સ્વરુપે...
જિંદગી એ જ દ્રષ્ટિએ જોઉં
અને તને સતત આત્મસાત્ કરું
એવી જ ઝંખના!
©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા
મિલન
એકદમ સતર્ક થઈ જાઉં છું
ચેતનવંત બની જાઉં છું
ઇન્દ્રિયોથી તરવરાટ અનુભવું છું;
જ્યારે તું સ્મરણમાં હોય છે,
મારી નસોમાં ગરમી અનુભવાય છે
મારી આંગળીઓને તારો સ્પર્શ ગમે છે
હું તારી વધુ નજીક આવવા તડપું છું
જ્યારે હું-તું સાંનિધ્યમાં હોઈએ છીએ,
મારા હાથ આપોઆપ તારા ગળે વીંટાઈ જાય છે
મારા ઓષ્ઠ આપોઆપ તારા ઓષ્ઠ તરફ વળે છે
મારું હ્રદય તારી નજીક જ ધબકે છે
અને મારું મન શાતાનો અનુભવ કરે છે
મારા તનનો તલવલાટ પણ માત્ર તારા સાયુજ્યથી
શમી જાય છે!!!
તારી હાજરી મને વજૂદ આપે છે
તારા દ્વારા હું વધુ જોશપૂર્વક જીવવા ઉત્સાહિત
બની જાઉં છું....
આ પ્રેમ છે જે તલવલાટ શમાવી તરવરાટ આપે છે!!!!
શંકા છોડી શ્રદ્ધા આપે છે,
વિવાદ છોડી વિશ્વાસ આપે છે,
બંધન છોડી પાંખો આપે છે...
સાથે આકાશ પણ આપે છે...
પ્રેમ જીવન આપે છે
પ્રેમ મોતમાં પણ મુક્તિ આપે છે
બંધનમાં હળવાશ આપે છે
દૂરતામાં પણ નજદીકી આપે છે!!!!!
પ્રેમ પ્રેમ છે જે બધું લઈ લે છે
પણ
પણ ખરેખર તો
પ્રેમ પ્રેમ છે એ બધું જ આપે પણ છે!!!!!
©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા
