કાચની દિવાલ

તું મને જુએ, હું તને, બસ, કાચની દિવાલ છે!

બધું આરપાર અહીં, પણ, કાચની દિવાલ છે!

વરસે ભલે શેરીમાં ને ગામમાં અનરાધાર થઈ

ઘરમાં જ મારે હરખાવાનું, કાચની દિવાલ છે!

કોઈ ઘટનાનાં  ફૂલ હવે ઝૂમી રહ્યા બગીચામાં

ભ્રમર થઈ જાવું મારે પણ, કાચની દિવાલ છે!

મારી ઓળખાણ કરાવનાર કોઈ તો મળ્યું છે

સાચ બતાવે આ જગમાં, કાચની દિવાલ છે! 

અવિશ્વાસ,દગો, છેદ,સ્વાર્થ બધું છે દુનિયામાં

એટલો સંતોષ કે મારી પાસે,કાચની દિવાલ છે!

©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા 

ભારે વરસાદ પછી

    ભારે વરસાદ પછી.. 

આજે મારી શેરીમાં થયો વહેળો

નદી જેવા લાગે છે અહીં વહેણો

કેટલી મનામણી કરતા'તા વર્ષાને

રીઝાઈને કસર પૂરી કરી અટાણે

વરસીને વરસીને કર્યા રસ્તાને નદી

સહેલ તો નાવડીની માંગે મન દોડી

નીચી ગાડી મૂકીને ચાલ્યા પગથી

થયા તરબતર આભથી,ધરતીથી

એક એક કદમ સાચવીને ચાલતા

રસ્તાના ખાડાથી બચીને ચાલતા

સફર હતી દશ મિનિટની સાવ નાની

કાપી વરસાદે અમે દોઢ કલાકે પૂરી. 

©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા 

સમય આપજે

વિચારું છું,

 ફરી એવો સમય આપીશ?

તું અને હું,

હોઈએ સાથે અને

જાય દુનિયા

'ઝખ મારવા..' 

'નોકરી-ધંધો-ચિંતા-હપ્તા' 

'એનું-એમનું-એ લોકો-પેલા લોકો'

'સાચું-ખોટું-જરૂરી-બિનજરૂરી' 

'સત્ય-અસત્ય-વિચારી-અવિચારી' 

એ બધી ભરતી ઓટ વચ્ચે 

મારી આંખોમાં સપનાંઓનાં મીન

ઉછરી રહ્યાં છે, 

આમતેમ તરતાં,

કિનારે ડોકિયાં કરતાં,

ત્યાં હશે એવું પણ સ્વપ્ન એક,

'તું નજર ખોડીને જળમાં

આશાઓનાં 'હુક'

ડૂબાડતો હોઈશ..'

સ્વપ્ન પકડવા.. 

મારું-તારું

આપણું.. 

મળીશ? 

ફરી ક્યારેક? 

બધું મૂકીને બાજુ પર.. 

એક દિલની વાત માટે.. 

બસ, કરજે એટલું.. 

ભરજે છાતીમાં હૂંફ એટલી

એકવાર 'ઓશિકું'

કરીને સૂઈ જાવું મારે.. 

બસ, 

નાની શી ઈપ્સા માછલી

સંસાર દરિયે 

તરતી રહી છે

રોજેરોજ એક અપેક્ષામાં  આમ! 

©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા

તૈયાર છું

આજ બોલાવી લે, જો તૈયાર છું.

બાણ તું ચલાવી લે, જો તૈયાર છું.

વાંક ગણીને લઈ લે તું અબોલા કે

શબ્દો જ મારવા લે, હું તૈયાર છું.

વીત્યા વખત અવગણના ભલે કરે

આવે એને પૂજી લે, જો તૈયાર છું.

એક ગઝલ લખું, ભાવથી આજે

તું વાંચે કે ફાડે, કરે જે, હું તૈયાર છું.

વિરમું કે રમું તારી આંખમાં સદાયે 

સદાકાળનો છે સાથ જો તૈયાર છું.

©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા