રાધાગૌરી તમે શોધો વ્રજમાં મને તો
હું ઝંખું છું દ્વારકાધીશ થઈને ય તમને
તમને બેસાડી દીધાં આંખોની પાંપણે
ને એ પછી કરું છું દ્રષ્ટિના દાન સહુને
હિરે જડ્યા હાર થઈ વસો છો તમે હૈયે
નામ દીધા હરિ ને ધબકાર રાધા સુણે
કરી લીલા અવતારે ,મોહનને મન રાધે
રાજપાટ થી જુઓ કહાનના હેવા ન છૂટે
શ્યામ શ્યામ કહી કોઈ ઘેલી રાતે આંસુને
વહાવ્યા ,તે આભે તારલા બની ઝગમગે
પાયલની સેર રઝળી છૂટી પડીને વગડે
કાનાને પલ પલ હોંકારો દઈને છે રણકે
અર્ચિતા દીપક
माँ
माँ से ममता मिलती है जगमे
माँ से अद्भुत सुरक्षा !
तकलीफ हमें थोड़ी सी ही
भले क्यू न हो ........
आंसुओकी नरम गर्म बून्द
वो गिराती है ...........
हर एक ऋतु ,हर एक उम्र
हर एक हालात
हर एक मिज़ाज़मे बस .....
बस अपना पल्लू फैलाये
बैठी रहती है ...........
माँ तो माँ होती है ......................
બધાં જોડે તો હસી લઈશ પણ.....
મારા આંસુને હથેળીએ તું ઝીલીશ
તો સારું લાગશે ...
સ્મિત સાથે જ ફરું છું હું નિશદિન
આંખોની ભીનાશ તું ઓળખીશ
તો સારું લાગશે ....
આનંદ મને આવડે છે સહુ સાથે
ગમગીનીને તું ખાળી આપીશ
તો સારું લાગશે ....
સંબંધનો દાવો સહુ કરીને મળશે
વગર દાવે તું ઓળખાણ પાળીશ
તો સારું લાગશે .....
અર્ચિતા દીપક
છે ઉધાર શુભેચ્છાનો ગુલદસ્તો એવું લાગે છે !
છૂટી ગયો અભિવ્યક્તિ નો આચાર એવું લાગે છે !
મૈત્રીમાં હક્કદાવ લાગે મધુરા પણ અધૂરા લાગે છે !
રાખજો વિશ્વાસ તમે હમેશ છો અપૂરતા લાગે છે !
શુભેચ્છા જન્મદિનની છે એટલે એ ખાસ લાગે છે !
હર સંબંધમાં દોસ્તી અમને શિરપાવ લાગે છે !
રોજ સવારે એક સુગંધી ફૂલ થઇ સપનાનું આંગણે વેરાઈ જવું !
પણ સફેદ સુગંધને મન વાગોળે એવું રસભર આહ્લાદક પણું !
રોજ ભીનાશ જોડે કરી સંતલસ ને સુગંધનું નવા અવતરે ઉગવું !
ફરી એક કૂણી કૂંપળ ફૂટું ફૂટું થાય અને લીલી દાંડી નું જરી મરકવું !
આવન જાવન ની આ દુનિયામાં છે સુગંધ જેટલું કઈ મહત્વનું ?
મા જશોદા ના લાલ હરખે પ્રેમ
જગાવે !
આંખોના તારક તારા મને રોજ પીગળાવે !
ને ઘુંઘરાળી અલક લટ રોજ
ઉલઝાવે!
કાના તારી લીલા મને રોજ
હરખાવે !
મોં માં કરાવી જગનું દર્શન
ચમકાવે !
ખાંડણીયે બંધાઈ જાતે માને
તડપાવે !
માખણ ચોરી કરતો એ તો હૈયું
ચોરાવે !
કાના તારી વાતો કરતા હરખ
મારો ન માયે !.......
અર્ચિતા દીપક
રયો રયો બાલુડા કૂખે હેમખેમે જી રે
લોહી સિંચાયા છે બહુ જતને જી રે
ભીડ આકરી જંગલની સૂની વાટે જી રે
કરવા રખોપા નાર તો અબળા જી રે
પિયરની વાટને જાગ્યા સોણલા જી રે
ગાભિણી નાર એ જ મોટી વાત જી રે
હેતે ખોળો ભર્યો સાસરિયાએ હોંશે જી રે
પિયર જવાના કોડ પણ જાગ્યા જી રે
સાસરિયાએ ભળાવ્યા સારા વળાવીયા જી રે
વિતશે રાત અભય એમ જાણજો જી રે
ગફલતે વળાવિયા રિયા ઊંઘતા જી રે
લુંટવા આવ્યા છે ભાયડા વિકરાળ જી રે
સોણી લાડી કરે છે ઝર ની ચિંતા જી રે
ત્રાટકી એ પણ બની રણચંડી જી રે
કર્યા હિંમતે સહુ ડાકુને તો હલાલ જી રે
કેડે કછોટા ર ખોપાના બાંધ્યાં જી રે
આપ્યો ડાકુઓને મોતનો પરચો જી રે
છતાં બચાવ્યા બાળને કૂખમાં જી રે
ડાકુ ભાગ્યા બચ્યા એ થયા સગેવગે જી રે
ગરાસણી ( નાર ) સાચવે બાળ વધી હિંમતે જી રે
વિપદ તો આવીતી બહુ આકરી જી રે
નારી બિરદાવીએ તારી બહાદુરી જી રે
ભડ ભાંગી જાય ત્યાં ગરાસણી નીવડી જી રે
રજવાડી રંગ ને આદી જોમ ઝળક્યા જી રે
મા ના રૂપે નારી તું બહુ બળવાળી જી રે
કરે પ્રણામ એ સહુ મહા માતૃકાને જી રે ......
અક્ષર
શબ્દ નો સહારો જ થોડો વ્યાજબી લાગે છે
અભિવ્યક્તિમાં એ જ સરળ અંદાઝ લાગે છે .....
નહિ હસતા કે ધ્રુસકે રડતા સન્મુખ લાગે છે
તો ય અક્ષરોનો નો પણ હાવ ભાવ લાગે છે .....
માળખું ને બંધારણ શિસ્ત કાયમ લાગે છે
હ્રસ્વ હોય કે દીર્ઘની એ ઊંડી સોચ લાગે છે.....
ઉદગાર ચિહ્નો વળી વળીને આશાથી જુએ છે
અટકેલી વાત અલ્પવિરામે,અનુસંધાન લાગે છે...
અક્ષરને તો ય અભરખો નાદનો લાગે છે
અધૂરા અહેસાસનો નવો પૂર્ણવિરામ લાગે છે...
