કર્મ

કર્મ

ક્ષણે ક્ષણે વાળું એક પોટલું

વેંઢારૂં પછી એને હસું કે રડું

આ રહ્યું, ના રહેની લાહ્યમાં

દોડું દિવસરાત હું લહાવમાં

થાકીને છોડવા માંગું પોટલું

બધી ગાંઠને હવે જો સટકું 

વેરાય અટકાય વીંધાય કર્મ

છૂટે બધું ક'દિ ન તો છૂટે કર્મ! 

©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા 

મૌનમાં

ઘણું અટકી ગયું વહેણમાં

મૌન આવ્યું હતું કહેણમાં

આશા, ઉમ્મીદ, સંગતની વાંચ્છના

ક્યાં ખબર કે વળતર અવગણના

વીરડા હોય રણ રણમાં

 ડૂક્યા આપણાં રણમાં

ઝીલ્યા ભલે ઘાવ હસીને મૌનમાં

આરોપ તે છતાં મળશે મનમાન્યા

વિશ્વાસ ફાટ્યો કણકણમાં

સંગત તૂટશે હવે પળપળમાં

એ બોલ્યાં, અમે ન બોલ્યાં મૌનમાં

સંદેશા ન ઝીલતી આંખોય મૌનમાં

આશાના આંસું થયાં પલમાં

આગ લાગી છે આજે વલમાં

©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા