કર્મ

કર્મ

ક્ષણે ક્ષણે વાળું એક પોટલું

વેંઢારૂં પછી એને હસું કે રડું

આ રહ્યું, ના રહેની લાહ્યમાં

દોડું દિવસરાત હું લહાવમાં

થાકીને છોડવા માંગું પોટલું

બધી ગાંઠને હવે જો સટકું 

વેરાય અટકાય વીંધાય કર્મ

છૂટે બધું ક'દિ ન તો છૂટે કર્મ! 

©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા