વાત એક જાણીતી હવે એ સુવાસ બનીને આવી છે ...
દીકરીની પરણવાની પાવન ઘડી આવી છે ...
હૈયું હરખે એવી જીંદગી શણગાર થઈને આવી છે ...
વાસંતી વાયરાથી માજનની વાત રૂડી આવી છે ...
છે અનમોલ સંબંધી ઘડી સોગાદ થઇ આવી છે ...
તોરણ થઇ ઝળુંબે સ્વપ્ન એવી મીઠી વાત માંડી છે ...
શરણાઈ ઢળે હર ગૂંજ માં અનોખા સાઝ લઇ આવી છે ...
મહેંદી નો રંગ લઇ દીકરી નવા સંધાન લઇ જાગી છે ...
ભીની ભીની વાત બે'ક મહેક છાંટી મારા કાનમાં મે'લ ...
છોગાળા તને કહું છું મારો એક રુડો અળવીતરો તું છેલ ...
આંખે નીતરે તારી છટા પણ વાણી માં બે શબ્દો મેલ ...
બોલ વિના આજે કહી દઉં છું નહિ માનશે તારી ઢેલ ...
અંતરની વાત્યું કરે ઉલાળા તું હવે એને દિલથી ઝેલ ...
ચોક્ખી મારી માંગણી રૂડી એને ન સમજીશ ખાલી ગેલ ...
કોરાં પીંછા શાં , હળવાં ફૂલ અમે
નાજુક શાં ખુદ હવા શાં ફોરાં અમે..
લાગણીભીનાં ભીનાં જીવ્યા અમે
કોઈ ઠોસ ઠેસે કદી ઠગાયા અમે ...
જીરવેલા ઘસરકા ગણ્યા ઘા અમે
વીણી વીણી ને ચૂંટ્યા દુઃખ અમે ...
કાંટાળી કોઈ ચુભન જીરવતા અમે
ને તો યે હસતા રમતા છીએ અમે
ઘડી પછી બધું ભૂલતા છીએ અમે
ઓળખાણમાં ,તું મિત્ર બનીને આવ
સોહામણો સથવારો થઈને, તું આવ
બોલું હું , તું ત્યાં શબ્દ થઈને આવ
પ્રવૃતિમાં ,તું વિચાર બનીને આવ
મીંચું આંખ તો સ્વપ્ન બનીને આવ
ઉગે સાંજ ત્યાં મહેફિલ થઈને આવ
આપાત્કાલે તો તું શ્વાસ થઈને આવ
સમજ માં હજુ ઉતારું છું એ લગાવ
અર્ચિતા દીપક પંડ્યા
હે............માવડી છે ધરણી નું મોંઘુ રતન
મા વિણ જગમાં કોણ પરસન્ન
કસોટી સાંગોપાંગ પાર કરી લેતાં
જનમ દે શીખ દે કરે એ રખોપાં .......
દુહો
હે ...........સુણજો એક વાત ગરાસણીની
ખુમારીથી એ તો છેડે જંગ
એને શૂરવીરતા કે'વી કે મમતા કે'વી
વીરાંગના તારી વાત તે શી કરવી .........
રઘ રઘ રઘ રઘ ગાડા ચાલ્યા
ઘેરાં જંગલને કાપતા ચાલ્યા
આણી દીઠ તો સાવઝ ગાજે
પેણી દીઠ તો તમરાં જાગે
કાળી ડીબાંગ ઘેરી રાતે
કાફલો આખો ડગલાં કાપે
ગાડામાં વહુવારું સાથે
ગાભિણી પિયર તે ચાલે
દાગીનાથી લદબદ થઇ ચાલે
પહેરામણી ભરપૂર લઇ ચાલે
ખુલ્લી આંખે ઓરતાં ચાલે
માડી બાંકો પુતર ઝંખે..........
હે .........ઓરતાં પૂર્યા છે દેવે ને દીધા રૂડા દિન
ખોળો ભરીને વળાવો નકકી કરો દિન
સાસરિયાએ રોક્યો બદાદુર વળાવીઓ
હેમખેમે રેજો વહુને ભેટો કરાવીયો
મશહૂર એક વળાવીઓ ચાલ્યો
લઇ ગરાસણી નો અસબાબ ચાલ્યો
ગાડા ભરીને ઝવેરાત લઇ ચાલ્યો
શાખ ને ગુમાન બળનું લઇ ચાલ્યો
વીતશે રાત અભય માની ચાલ્યો
અધવચે ગફલતે એ ઊંઘ્યો
વળાવીઓ મોટી ભૂલ કરી બેઠો
ખૂંખાર લુંટારા નો હલ્લો આવ્યો
બાતમી લઈને એ તો લુંટવા ચાલ્યો
વળાવીઓ ખોટી અભમે દોરવાયો
મુરાદ ખોટી ને જોરાવરી નો ભેટો
લુંટારો એટલે જાણે કાલભૈરવ દીઠો ............
હે ........ગરાસણી એ હકીકત સમજી ને જાણી
કુટુંબ કેરી મોંઘી મોલાત પાસે જાણી
મૂડી હો કે વારસ હો બેઉની કિંમત ભારી
એ બચાવવાની મોટી જવાબદારી આવી ......
લઇ વીજળીનો વેગ ગરાસણી હાલી
સામટા સહુ ને વેધવા ગરવી માડી
ભડ વીરોને નાર એકલી ભાંગવા હાલી
ત્રાંગ ત્રાંગ તલવારું વીજળી ઝબકી
આંખમાં લઇ અંગારાને ચંડી ચાલી
વિંધ્યા કેટલાયે વિકરાળ એ વીરલી
ભાગ્યાં લુંટારા જીવ બચાવે ત્યાંથી
વીરતાના પાઠ બાળે લીધા જાણી
માડી જાણે જુઓ નવચંડી માઈ
બાળ ખેમે ને લડી અજબ વીરલી નારી
રખોપાં ઝરનાં ને બચાવી કુટુંબની મૂડી
કોઇ મરદ ડરે ત્યાં નારી તું નીવડી....
હે .........વિપદ આવી 'તી બહુ આકરી
નારી ઉજળી તારી બહાદુરી
મા નાં રૂપે બહુ બળવાળી
કોટી પરણામ મહા માતૃકાજી ..........
સુણજો મારો જવાબ ચિંતાળુ બાપુને
પિયર પહોચી જાતે હેમખેમે જી રે ..........
કુદરતે ઘડી મને નાર જન્મદાતા
જણું હું તો બસ શુરા અને સાચા
ખોટું દેખીને લોહી ખોલે અમારાં
બાળને પણ પોષું પુરા ને શુરા .....
જીવ નાં જોખમથી કેમ ડરવાનાં
ભયથી નહિ અમે કલંક લેવાનાં
જંગ છેડીને જણસ જાળવાનારા
લુંટારાને પણ ભૂ પીવડાવનારા....
જીવ જાય પણ ન ટેક છોડનારા
અમે છીએ બહાદુરીમાં રાચનારા
ન છોડીએ રણ જંગને ઝેલનારા
ગરાસિયા જાણે જોમને જણનારા...
નારી છું ન ખપે થવું અબળા
કેમ રે બાપુ ,સંસ્કાર લજવવા
હાંક મારું ,લડું ,કેમ હક્ક દઉં જવા
વીરાંગના થઇ મારે શુરા જણવા...
અર્ચિતા દીપક પંડ્યા
રાધાગૌરી તમે શોધો વ્રજમાં મને તો
હું ઝંખું છું દ્વારકાધીશ થઈને ય તમને
તમને બેસાડી દીધાં આંખોની પાંપણે
ને એ પછી કરું છું દ્રષ્ટિના દાન સહુને
હિરે જડ્યા હાર થઈ વસો છો તમે હૈયે
નામ દીધા હરિ ને ધબકાર રાધા સુણે
કરી લીલા અવતારે ,મોહનને મન રાધે
રાજપાટ થી જુઓ કહાનના હેવા ન છૂટે
શ્યામ શ્યામ કહી કોઈ ઘેલી રાતે આંસુને
વહાવ્યા ,તે આભે તારલા બની ઝગમગે
પાયલની સેર રઝળી છૂટી પડીને વગડે
કાનાને પલ પલ હોંકારો દઈને છે રણકે
અર્ચિતા દીપક
माँ
माँ से ममता मिलती है जगमे
माँ से अद्भुत सुरक्षा !
तकलीफ हमें थोड़ी सी ही
भले क्यू न हो ........
आंसुओकी नरम गर्म बून्द
वो गिराती है ...........
हर एक ऋतु ,हर एक उम्र
हर एक हालात
हर एक मिज़ाज़मे बस .....
बस अपना पल्लू फैलाये
बैठी रहती है ...........
माँ तो माँ होती है ......................
બધાં જોડે તો હસી લઈશ પણ.....
મારા આંસુને હથેળીએ તું ઝીલીશ
તો સારું લાગશે ...
સ્મિત સાથે જ ફરું છું હું નિશદિન
આંખોની ભીનાશ તું ઓળખીશ
તો સારું લાગશે ....
આનંદ મને આવડે છે સહુ સાથે
ગમગીનીને તું ખાળી આપીશ
તો સારું લાગશે ....
સંબંધનો દાવો સહુ કરીને મળશે
વગર દાવે તું ઓળખાણ પાળીશ
તો સારું લાગશે .....
અર્ચિતા દીપક
છે ઉધાર શુભેચ્છાનો ગુલદસ્તો એવું લાગે છે !
છૂટી ગયો અભિવ્યક્તિ નો આચાર એવું લાગે છે !
મૈત્રીમાં હક્કદાવ લાગે મધુરા પણ અધૂરા લાગે છે !
રાખજો વિશ્વાસ તમે હમેશ છો અપૂરતા લાગે છે !
શુભેચ્છા જન્મદિનની છે એટલે એ ખાસ લાગે છે !
હર સંબંધમાં દોસ્તી અમને શિરપાવ લાગે છે !
રોજ સવારે એક સુગંધી ફૂલ થઇ સપનાનું આંગણે વેરાઈ જવું !
પણ સફેદ સુગંધને મન વાગોળે એવું રસભર આહ્લાદક પણું !
રોજ ભીનાશ જોડે કરી સંતલસ ને સુગંધનું નવા અવતરે ઉગવું !
ફરી એક કૂણી કૂંપળ ફૂટું ફૂટું થાય અને લીલી દાંડી નું જરી મરકવું !
આવન જાવન ની આ દુનિયામાં છે સુગંધ જેટલું કઈ મહત્વનું ?
મા જશોદા ના લાલ હરખે પ્રેમ
જગાવે !
આંખોના તારક તારા મને રોજ પીગળાવે !
ને ઘુંઘરાળી અલક લટ રોજ
ઉલઝાવે!
કાના તારી લીલા મને રોજ
હરખાવે !
મોં માં કરાવી જગનું દર્શન
ચમકાવે !
ખાંડણીયે બંધાઈ જાતે માને
તડપાવે !
માખણ ચોરી કરતો એ તો હૈયું
ચોરાવે !
કાના તારી વાતો કરતા હરખ
મારો ન માયે !.......
અર્ચિતા દીપક
રયો રયો બાલુડા કૂખે હેમખેમે જી રે
લોહી સિંચાયા છે બહુ જતને જી રે
ભીડ આકરી જંગલની સૂની વાટે જી રે
કરવા રખોપા નાર તો અબળા જી રે
પિયરની વાટને જાગ્યા સોણલા જી રે
ગાભિણી નાર એ જ મોટી વાત જી રે
હેતે ખોળો ભર્યો સાસરિયાએ હોંશે જી રે
પિયર જવાના કોડ પણ જાગ્યા જી રે
સાસરિયાએ ભળાવ્યા સારા વળાવીયા જી રે
વિતશે રાત અભય એમ જાણજો જી રે
ગફલતે વળાવિયા રિયા ઊંઘતા જી રે
લુંટવા આવ્યા છે ભાયડા વિકરાળ જી રે
સોણી લાડી કરે છે ઝર ની ચિંતા જી રે
ત્રાટકી એ પણ બની રણચંડી જી રે
કર્યા હિંમતે સહુ ડાકુને તો હલાલ જી રે
કેડે કછોટા ર ખોપાના બાંધ્યાં જી રે
આપ્યો ડાકુઓને મોતનો પરચો જી રે
છતાં બચાવ્યા બાળને કૂખમાં જી રે
ડાકુ ભાગ્યા બચ્યા એ થયા સગેવગે જી રે
ગરાસણી ( નાર ) સાચવે બાળ વધી હિંમતે જી રે
વિપદ તો આવીતી બહુ આકરી જી રે
નારી બિરદાવીએ તારી બહાદુરી જી રે
ભડ ભાંગી જાય ત્યાં ગરાસણી નીવડી જી રે
રજવાડી રંગ ને આદી જોમ ઝળક્યા જી રે
મા ના રૂપે નારી તું બહુ બળવાળી જી રે
કરે પ્રણામ એ સહુ મહા માતૃકાને જી રે ......
અક્ષર
શબ્દ નો સહારો જ થોડો વ્યાજબી લાગે છે
અભિવ્યક્તિમાં એ જ સરળ અંદાઝ લાગે છે .....
નહિ હસતા કે ધ્રુસકે રડતા સન્મુખ લાગે છે
તો ય અક્ષરોનો નો પણ હાવ ભાવ લાગે છે .....
માળખું ને બંધારણ શિસ્ત કાયમ લાગે છે
હ્રસ્વ હોય કે દીર્ઘની એ ઊંડી સોચ લાગે છે.....
ઉદગાર ચિહ્નો વળી વળીને આશાથી જુએ છે
અટકેલી વાત અલ્પવિરામે,અનુસંધાન લાગે છે...
અક્ષરને તો ય અભરખો નાદનો લાગે છે
અધૂરા અહેસાસનો નવો પૂર્ણવિરામ લાગે છે...
ખડક
છીએ ખડક પણ ન માનશો કે રુક્ષ છીએ
ભીંજાઈએ અમે પણ સ્વરૂપ ન બદલીએ
અમે તો ખડકના ખડક થઈને જ રહીએ
રૂજુતાને રોજ નરમ આંખે જોયા કરીએ
હા,કદીક પલળીને ખોતરાઇ પણ જઈએ
અમે કણ કણ થઈને વેરાઈ પણ જઈએ
ઝીણી રેત થઇ પ્રવાહમાં વહીને રહીએ
ને ઊંડાણ લગી પહોચવા પ્રવૃત્ત થઈએ
અમે પ્રેમ કરીએ ને બસ પ્રેમ જ કરીએ ............
एक भी कतरा कभी खूनका , क्या कभी बोले ?
इस जात में ,न बसु न बहु ,न इस बिरदारीमे !
माँ का दूध कभी न सोचे कि पोषु ही लाल गोरे
कठपूतली कुदरतकी हम ,क्यों उल्टा ही सोचे ?
हम चाहे, तलसे उसे ,जिसने सुकून ही सब छीने
फिर "सुकून नहीं यहाँ" शिकायते जारी रखे !
हर वख्त दिखे उबाल यहाँ और हर बात में अंगारे
"कैसे जिए"सिखाया है तो बहोत बड़े विद्यालयने !
अर्चिता दीपक
થાવું વાદળ મારે લઇ ભીની બળખા
ઉડીને જાવું છે પરદેશ વરસવા
આડા આવ્યા છે કોઈના શરાપ કાં ?
"ભાઈ,જો આજ તો 'બંધ' છે ! "ખમ મા !.......
બંધ પાણી ના તળાવ સમી તરસે મંશા
વહેવાનું નહિ જીવતર કેદમાં
શ્વાસ પણ હમણાં બંધ કરી દેવાના કાં ?
"ભાઈ,જો આજ તો 'બંધ' છે ! "ખમ મા ! .......
કેમ રળવું કેમ જીવવું કેમ પેટ -ખાડા પૂરવા
બંધ આંખ બંધ લૂલી તો જીરવ્યા
છૈયા ટળવળતા જોવા દોઝખ કાં ?
"ભાઈ,જો આજ તો 'બંધ' છે ! "ખમ મા ! ......
અર્ચિતા દીપક
કંકર વીણતા નદીની પાળે વીણું જેમ મોતી ,
કીમતી પળો ખેંચી ગઈ સમયની નદી મોટી !
નાતો ફૂરસદનો 'કાલનો 'કોણે નાંખ્યો પીંખી ?
'આજ 'જુઓ તો ભારેખમ કેવી લાગે છે મીંઢી !
ખુલ્લા હાસ્ય સાથે મઝા ભાગદોડ પાદર સુધી
દુનિયા નાનકડી ને સંતોષથી છલ છલ ભરેલી
દિવસે ભરમાર તોય રાતે છતે આંખ લાંગરેલી
ગોઠવણ નો મોટો હિસ્સો તો ખુશી ઝળકે થોડી
આપી શકે કોણ ,એ હિસ્સો મનને પાછો વળી
બાળપણ નામે ઝુરાપો સમજ મેળવે જીંદગી !
ADP
શબ્દોનું લીધું સ્વરૂપ નાજુક લાગણીઓએ
પ્રગટ વાચા મળી ગઈ વિચારોના વહેણને
જો રીત સંસ્કૃત હોય તો ગવાય કાવ્ય થઈને
નહીતો નજરે પ્રગટે આંખોની સાક્ષી લઈને
મળી છે રફતાર જુઓ અંતર્દ્વંદ્વ ના આવેગને
કોઈક રીતે હું પણ પ્રગટાવું છું મૂક સંવેગ ને
ક્યાં છે અહી કોઈ સવિશેષ ,જુઓ જગ માંહે ?
છતાં પણ નથી કોઈ બેવજુદ આસપાસમાં યે !
નિરાળી લાગણી થઇ ધબકે છે આપણી વચ્ચે
તો એ ક્યાં કદી એનો અવાજ ભરપૂર સતાએ !
આંસુઓની એક સેર પરોવી
વાદળીને આપી છે ઉધારી
લઇ તારા આંગણા માં એને
વરસાવી દેશે એ પૂરેપૂરી
યાદોની એ વણઝાર ઉગશે
થઇ લીલી કૂંપળ મહેકતી
ભીની ભીની વાત બે'ક લઇ
જયારે રાતરાણી રહેશે મહેકી
થશે રૂબરૂ ગુફ્તગુ આપણી
લઇ ને નવા અનુસંધાનથી .........
કૈક બહેકી ગયો ,વરસાદ લાગે છે
ધરાને મૂંઝવે એવો પ્યાર લાગે છે
વિંઝણામાં વહાલનું વહેણ લાગે છે
સૃષ્ટિમાં સ્નેહનો સથવાર લાગે છે
અમીજ અવસર અલબેલો લાગેછે
'તથાસ્તુ 'નો ફળતો ભાવ લાગે છે
રીસામણી લલનાનો વાંક લાગે છે
નક્કી રીઝવવાનું હથિયાર લાગે છે બુંદે બુંદ મોતીઓનો હાર માંગે છે
નવલખો ધરાની પસંદ લાગે છે ....
અર્ચિતા દીપક પંડ્યા
મોસમ
મોસમ જરા આજે હળવેથી
ભીના સૂરે મને મોઘમ કઇ કહે છે !
આગમનની શક્યતા તારી
ધીમી ઝરમર થઇ કેવી વરસે છે ?
બે'ક લીલાં પાન ગુફ્તગુ કરી
આંખના ઈશારે કેવા મલકે છે ?
રણઝણતી સુગંધી લહેરખી શીળી
સંગીત થઇ રોમેરોમ કેવી વહે છે ?
કોઈ બાતમી મીઠી મળી છે નક્કી
અહી ચોક્ખી વનરાજી કેવી હસે છે ?
લાવ, ફૂલદાની હું પણ દઉં સજાવી
જોઉં કુદરતી સુગંધ કેવી મહેકે છે ?
અર્ચિતા દીપક પંડ્યા
વરસાદી પ્રેમ
ધરાએ રિસાઈને ગુસ્સાથી આપી'તી ચીમકી
આટલી દૂરી સાથે તો કોઈ નિખરે પ્રેમ કદી ?
વાદળ પણ રીઝવે એને ને કરે બહુ વિનંતી
દૂરી છે ,પણ શું મારી ચાહત નથી કિંમતી ?
સંદેશામાં ટહૂકા મોકલું છું ને મોકલું છું ડમરી !
પ્રેમની મારી વાતોથી તું ક્યાં કદી છે પલળી ?
સંગાથ ન મળે તો મળે મને કેવી રીતે ખુશી ?
કેમ કરે તું મારી સાથે આટલી તે બહાનાબાજી ?
લે આવું છું ,ને આજે ભીંજવું છું તને ,ધરતી !
સાથ નિભાવવા ભલે ને રૂપ પણ લઉં બદલી
અભિષેક અનારાધારથી વહે લાગણી એવી !
વરસાદી ફોરાં સાથે વાદળની વધી નજદીકી !
પ્રેમથી જ જીવન સુંદર ને પ્રેમથી હરિયાળી
આપણા પ્રણયમાં ,જો ,દૂરી નથી આડખીલી !
અર્ચિતા દીપક પંડ્યા
જન્મદિન નિમિતે ......
નાના ગુલાબી ગાલની કુમાશ
ને કાળી ચમકતી આંખ !
તારી યુવાનીમાં પણ રીઝવે મને
એ બાળપણની તારી યાદ !
ત્વરાથી પકડે મારી અલક લટ
ને 'રમાડો 'બસ એ કાયમી હઠ !
શાંત ,સમજુ ને એને છાજે શાણપણ
હરખું હું મારે લોહીનું સગપણ !
નીસર્યા આગળ તમે ભરી ડગ
પ્રગતિ કરો એવો હૈયે હરખ !
નાનેરા છોડથી હવે થશો વૃક્ષ
કહેવડાવજો તમે સાચા સપુત !
પ્રેમાળ પતિને .........
મેં એને મારામાં
ભળી જતા જોયો ,
મારા હર મિજાજમાં
ઢળી જતા જોયો,
આંખે આનંદ એકતા ના
આવેગમાં જોયો
શ્વાસમાં હર વખત
સરખો લય જોયો
ત્યારે વર્ષોનો પ્રેમાળ
સાથ ફરીને બોલ્યો
કે
એણે નાની અધૂરપને સંબંધે
પૂર્ણ કરતા જોયો .....
કોઈ નવેરી કુંપળ ડાળને ફૂટે
કે હૈયે નવો સવો પ્રેમ જો સ્ફુરે
તો તારા દર્શન થયાની હોંશ ઉગે.....
ફૂલમાં ઉઘડતો કોઈ રંગ ખીલે
કે કોઈ નયનમાં સ્વપ્ન ખીલે
તો મન તારા હોવાનો ખ્યાલ ઘૂંટે ......
વિખરાઈ કણ કણ માં અદીઠ રહે
કાયમી તારી લીલા અજીત રહે
તો ય બતાવ ,
પથ્થર પૂજવાને તું શીદને પ્રેરે ?
અર્ચિતા
યાદની એક વાદળી
બથ ભરીને હાથમાં
ભીંજાઉ ભીની ભીની
લઉં સુવાસ સાથમાં
મનને કેવું કરે છે તર લાગણીઓનું ઈત્તર ?
અટકે છે ઝીણી ચુભન
કેમ વહે ઉલ્લાસે તન
સ્પર્શ જાણીતો ઉગે હૈયે
જાસો પરખાવે એ પ્રેમે
એ કોળાયેલી ભાત ઝીણી
રેશમી ડંખની આવૃત્તિ !
રંગીન એવી આ સૃષ્ટિમાં
શ્યામ રંગ તને ચાહું
કૃષ્ણને એમાં ભાળું કે
મેઘ ઘટા પર વારું ?
કોયલનો ટહુકો સાંભળું
ને રંગ ચમકીલો જોઉં
કાળી એની કાયા ભલે
કંઠ ચાંદીનો રણકો જાણું
કાળી કાજળ ભરે નયનો
ને લલનાનું રૂપ ખીલવે
કાળી લટ કે કાળી કીકી
મન મોહીને જ એ રહે
કાલીમા બેરંગી નો શ્રાપ
પણ પોતે મહત્તાનું માપ
એના વિના કદર રંગની
નહિ કે નહિ રંગ નો તાગ !!
ઋતુઓને અરજી મારી
હજુ અંજળ બહુ બાકી છે,
પ્રેમથી રોકાણ કર જરી
હજુ વિનંતી મારી બાકી છે.
વાયદા ફૂલોના રંગે રંગી
સુગંધની મદહોશી બાકી છે ,
ઝબકાવી વીજળી વરસે પાણી
એ ઠંડકની ઉધારી બાકી છે.
ચમન ન પડકાર હયાતી મારી
ટહુકાના સૂર રેલાવા બાકી છે,
ધીમા મૈત્રીના સ્પર્શની નરમી
ક્ષણે ક્ષણે સાધવાની બાકી છે.
तरसते ही रहे हम ये क्या मंज़र है ,
की हर याद में तेरी एक खंज़र है ...
समज़ते रहे मुआफ़ी बख्श देंगे हमें
हम सारे गुनाह कुबूल कर चुके है ....
तहोमत भी लगाया है तो तहज़ीबसे ..
मुखातिब होने बुलाया है अदालतसे ...
रुस्वा हमसे जैसे सारी कायनात है
तू खामोश तो खामोश हर आवाज़ है ....
इश्के दरियामे ऐसे डूबे
अपनी साँसोके मोहताज हो गए
संभाल हमको अये ज़िन्दगी !
खुद अपने नामसे बिछड़ न जाये......
अपने आपसे ऐसे उलज़े
अपनी जानके दुश्मन बन गए
संभाल हमको अये रुतबा
खुद अपनी नज़रोंसे गिर न जाये ......
अपने आपसे नाउम्मीदी है
गैर से क्यों कोई शिकवा करे
संभाल हमको अये खुदी
इत्तिमादि हमें साथ लेके चले .......
अर्चिता दीपक पंड्या
હું લખ્યા વિના
રહી ના શકું ....
જે કહ્યા વિના
તને સંભળાઈ
ગયું હોય છે ! ! !
આવોને અમારે આંગણ દીકરા !
તમે અમારે હૈયે વસ્યા !
અમારાં નયનો હસ્યાં !
દીકરી નામે ગરાસ આપીએ
એવાં તમે અમને કસ્યા !
વાણી મીઠી મધ ઝરે
ને વર્તન સુગંધનો દરિયો
કેમ કરી જતાવીએ અમે
પ્રેમ તમારો કેવો રણક્યો !
કુણેરી કુંપળ જેવી લાડલીને તમે
આપ્યો છે લીલોછમ આશરો !
સંબંધ લોહીના બુંદે બુંદે વણાય
એવો સ્પર્શી ગયો છે પાંસરો !
તમને જોઈએ અમે અમી ભરી ભરી
આશીર્વચન દઈએ છીએ લળી લળી
સાવ સાચા મોતી બને એવી ઘડી મળી
સ્વાતિ નક્ષત્રે જેમ છીપમાં તક ફળી
જીવતરમાં ફાલે પ્રેમની વેલ
સમૃદ્ધિ તાણે સુખની રેલમછેલ
છાંય રહે,વડીલોની રહેમ નજર
પનપતી રહે જોડીને રિદ્ધિ સિદ્ધિ અમર .......
અભિનંદન વર્ષા !
'વિક્રમ ' , 'નામી ' છો ,વિક્રમી રહો !
'જય ' અનુગામી છે , વિજયી રહો !
'અલ્પા ' ,હેમાળા,વ્યક્તિત્વ ધારી છો !
'જાનુ ' તારા સમ સતેજ વિરલ છો !
ઈશ્વર સાખે , સત્ય પૂજારી દીસો છો !
વહેણ બદલો એવા સુકાની લાગો છો !
લોક હૈયાની પ્રખર રાજધાની છો !
સદૈવ દિનરાત હાસ્ય મુખારિત છો !
શુભેચ્છાના અભિલાષી સહુનો આવો
પ્રેમનો આનંદિત આવેગ કાયમ રહો !
ઈશ્વરની સહાયનો સઘળો તમારો
હરદમ ઉન્નતિનો વ્યાપાર વધારો !
અભિનંદન !
સગાઇ પછીનો ભાવ
આગોતરી અરજી આપું છું વહાલમાં
અમૃત છલકાય જાય તેવા કહેણમાં
વાત વધી એવા કોઈ રૂડા વહેણમાં
જીંદગી વીતશે જરૂર રૂડા પ્રવાહમાં
ગૂંથાયા છે સંબંધો આપણા પરેમના
જાણે ઉત્તમ સુંવાળા રેસા એ પશ્મેના
સદા સાથમાં રહે એવા છે સહિપણા
પરિણય સુધી પહોચે પૂર સરિતાના
આ તો વાત નથી એક -બેની અહિયાં
ગૂંથાય રેશમ દોર એક આખા કુટુંબમાં .....
મન મોટાવ
ઝરતા ઘાવમાં મને કલમ બોળવા દે
કાયમી શ્યાહીનો ઇન્તઝામ કરવા દે
આંખમાં વસે તારા અગન ઝખારાને
દૂર તારલાનો હવે ઉજાસ માનવા દે
તું કુદરતની કોઈ રચના સંગીન છે
એ વહેમથી મને ખુદને ભરમાવા દે
દીવેલિયું માથું એકદા છાતીએ ખોસી દે
ફરી આપણી વચ્ચે દૂધને ઝરવા દે
વહે છે, ઝરે છે ,પ્રેમે ઓગળે પણ છે
પણ મા ના દિલને કોરાણે સીઝવા દે
અમને !
કોઈક સ્પંદન એવું ,રફતાર દે જિંદગીને !
સોગાદ બની યાદગાર બનાવે એ પળને !
કોઈ ટહૂકો એવો ,મધ ઝરે કંઠથી કૂણાઈને
ધીમો આવકાર મીઠાશનો કાનમાં પ્રવેશને
કોઈ ફોરમ એવી ,કળાય ભીડમાં ચેતનાને
મહેકે બનીને કસ્તૂરી મનના સહુ આવેગને
કોઈ રંગ એવો ,લાગે નહિ સ્પર્શથી મનને
પણ ચડે એ જરૂર ધરો તમે દિલથી અમને
પ્રેમ એટલે .......
ઉછળી ઉછળી દરેક મોજાં
લાગણીનું તળ માપી બતાવે,
ને , રેલાવી ચાંદની કાયમ શીતળ
લાગણી ઝરતી બધે તે રેલે,
ફલક છે દૂર અહી સાવ સાચે,
કેમ રહી અલગ પ્રેમે તું તડપે ,
નથી કઇ આપવું કે નથી લેવું ,
પ્રેમ એ તો અનુભવ જે હૈયું માણે !
આવરદા
અમે તો ઔંસ થઇ ઉગ્યાં,
કૂણો ખોળો લઈ ઝંપ્યા....
નાજુક આળ પંપાળ લઈ,
સહમી સહમી માંગ લઈ.....
તેજે જરી'ક તગતગ્યાં ,
ઉનેઉના શ્વાસને સહ્યાં........
સહેલાવ્યાં ત્યારે કોઇએ
અમને ભીની સુગંધ થઇ,
રંગોનો પૂરો માંડવો લઇ
જીવનની ફુલછાબ થઈ...
કિરણો સોનેરી અમે વીણ્યાં,
તો સરક્યાં પાનની કોર લગી !
સાકાર રુપનો વાયદો તોડી...
અવધિ આવરદા થઇ નડી......!
અમે તો કાગળ પર
રેલાયા જ સારા !
ધોળા પર કાળા થઇ
ઉકલ્યા જ સારા !
નજર્યુંમાં ઉડ્યા
પંખ પંખ થઇ !
હૈયે વસી ગયા
ડંખ ડંખ થઇ !
શબ્દે રણક્યા
ઘંટ ઘંટ થઇ !
મમતે રહ્યા
તંત તંત થઇ !
અમે તો કાગળ પર
ચિતરાયેલા જ સારા !
વિખરાયેલા સારા
રંગ રંગ થઇ !
વિંઝોળાયેલા સારા
અંગ અંગ થઇ !
ઝબક્યા ભલે કોઈ
મલંગ મલંગ થઇ !
વહેચાયેલા સારા
અનંગ અનંગ થઇ !
અમે તો ઉપસ્યા
જ સારા કાગળ પર
અક્ષર થઈ ! .......
વર્ષા .......
આજે ફરી વરતાય
એની એ જ સુગંધ......
ધોધમાર વરસાદ જાણે
હરિયાળું સંકલન .....
ભીનો કોઈ સ્પર્શ
અવાજનું આલિંગન ....
સૂરીલી સરગમનું
આપણી વચ્ચે વહન ....
દૂરતા છતાં એકમેકને
નજરથી વીંટી લેવાની
ક્ષમતા ..............
સતત શરણાગતિ પ્રેમની ...
ચેટ -પ્રેમ
સતત ચેટ કરતી નવી પેઢીની આંખમાં ,
વાંચ્યું, કે પ્રેમ આવો હોય દિન રાતમાં !
ન પડીએ છૂટા ,રહીએ અમે સદા ટચમાં ,
કેમ થાય પ્રેમ,મોબાઈલ ની દુનિયા વિના ?
યાદ આવ્યા અઠવાડિયા પત્રોની રાહના ,
દિવસો કેવા વિતતા હતા એની યાદમાં ?
અને જયારે મળીએ જુઓ તો મેચિંગમાં !
એકબીજાને ગમતા એવા આઉટ ફીટમાં ,
કરી છે ક્યાં કોઈ આરઝુ અમે ભૂતકાળમાં ?
પણ વર્તન જુઓ તો રહે સદાય પસંદગીમાં.
બગીચાના બાંકડે અલ્પ ભલે વાતચીતમાં ,
અચાનક ઝબકે શબ્દ એક જ બંનેના મોં માં !
ત્યારે પ્રેમ પ્રગટે ને નીતરે કેવો ક્ષણે ક્ષણમાં ,
કોઈ ડિવાઈસ વિના પણ અમે રહીએ ટચમાં !
નવી પેઢીને
જન્મ્યા ખુદથી ,પાળ્યા ગોદથી
વિખૂટા કોઈ પ્રવાસી લાગે છે !
હવે કાળા અક્ષર બે પરિમાણી
જન્મારે એ જ સંગાથી લાગે છે !
પૂર થઇ સંવેદના તો રહે વહેતી
તો કોઈ માવઠાનો વાંક લાગે છે !
દિલની કિતાબ આખી ખૂલી કરી
ને અજાણી ભાષા ભાર લાગે છે !
