Monday, 20 August 2018

પ્રાણ*

પ્રાણ

આપે છે  એક લય અને સંવાદ ખુદ જે મને
અનુભવાય છે સદાય સાથ  ઈશ્વર  જ મને

શ્વાસે શ્વાસે વધે છે વય તનની, જિંદગી ઘટે
હર શ્વાસ શરીરને ઊજાળે છે,એની લય વડે

વસે જો પ્રાણ, તો  જ નાડી ને ખોળિયું ઝગે
મહાપ્રાણ! છે તમારો જ અંશ ,જે તનમાં વસે

હર જીવમાં વસ્યો શિવ અને કણમાં ઉર્જા મળે
બ્રહ્મ પોતે જ અનેક રૂપ લઈ આ જગમાં રહે

તત્ત્વ એક,ફ્ક્ત દીસે જૂદા,'એક' જે નામ જૂદા ગ્રહે
એક અંડ અનેક રૂપ લઈ જગમાં વિચર્યા કરે

ૐ કાર નાદબ્રહ્મ ઉર્જા સકળ સૃષ્ટિએ પ્રગટે
પ્રાણ સ્થાપ્યા જ્યાં હર રૂદિયે ઈશ હાજર દીસે

તન એક ને એક દિવસ જો રાખમાં મળી જશે
નવું ખોળિયું ને એ જ પ્રાણની શિક્ષા ગ્રહી જશે

પ્રાણ છે પરમેશ્વર જગમાં એના વિના શૂન્ય બને
ન દીસે જગમાં ક્યાં યે તો ય એની હાજરી મળે
      ©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા


પ્રયોજન

             
                 પ્રયોજન

ક્ષિતિજથી થોડે દૂર
સંધ્યાકાળથી થોડા જ વહેલા
સૂરજ આખા આકાશને
પીરોજી રંગથી રંગવા
મથતો હોય
અને આકાશની વાદળીઓ
ખીલખીલાટ હસતી
શરમાતી, ઈતરાતી,
ખુશીથી છલકાતી
અને રંગાવાનો ભય પામતી
અને એ જ ભય,
એના મોં ને લાલિમાથી
રંગી દેતો હોય
એવે ટાણે....

તારા પ્રેમનો રંગ લઈ
તું મારી કને આવજે!

કારણ એવે ટાણે
આખી સૃષ્ટિ પ્રેમના
અદ્ભૂત રંગે રંગાયેલી હોય છે,

આપણે પણ એકમેકમાં ભળી
પ્રેમને શરણાગત થઈ જઈએ!
અને આપણી દુનિયાને સર કરી લઈએ!
   ©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા

Wednesday, 8 August 2018

ચાલો આજથી જ

    ચાલો આજથી જ!

આપવી હોય તો આપીએ પ્રેરણા
      એવું જીવતર જીવીએ
અને વહેંચવો હોય તો તો પ્રેમ
       બસ, આપીને નીખરીએ

લેવી હોય તો લઈએ શીખ
         નવતર કંઈક શીખીએ
છોડવો હોય તો છોડીએ અહમ્
        ખુદને સાફ રાખીએ

દૂર રાખવો હોય તો ક્રોધને
        શાંત રહેતા હવે શીખીએ
ધારણ કરવી હોય તો ક્ષમા
         નિજને થોડું ઊજાળીએ.
    ©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા

Tuesday, 7 August 2018

દરિયો અને હું


દરિયો અને હું

નિઃશબ્દ થઈ હું રોળાઈ જઉં છું,
                 તટ પરની રેતી થઈ
તારી લાગણી મને તાણી દે છે,
                 દરિયાનું મોજું થઈ.

કરી ભીનાં જીરવો છો તટ લગી
              કરી તમે થોડી દિલ્લગી
કોઈ અસમજણમાં વાત વધી
         તો લગાવ ખેંચે તળ લગી

ઘૂઘવાટ કરી બોલાવે જળ લગી
          તારા ઊંડાણને ય ઝાંખું જરી
દરિયા દિલ છું તું,હું પણ કમ નથી
           માપીશ હું કિનારો કણકણથી
             ©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા

Wednesday, 1 August 2018

બારી છોડ!

બારી છોડ!

કશું આપ્યું તને એણે આજ લગી?
હવે તું છોડ, આ બારી!
શું આપશે તને એ?
સપનાં આંખોમાં ?
ભ્રમણા મનમાં?
રોજેરોજ ભરમાવશે,
ને દઈ જશે હાથતાળી
તું છોડ આવી બારી!

બારી મોટો ભ્રમ છે!
કેદ ન હોવાનો વહેમ છે!
આંખો જુએ છે એમાંથી રોજ
ખુલ્લાં આકાશમાં ઊગતી મોજ,
ક્યાં ખબર કે એની પણ લણણી થાય છે!
ઊભા પાકની જેમ એની પણ કાપણી થાય છે!

સણસણતું તીર કોઈ વાઢી જશે,
હવામાં વહેતી ખબર ચાતરી જાશે!

જ્યારે,
ખબર આવશે કે બારી નહીં
પણ તું હવે દરવાજા શોધ
તારી હયાતિના ઊગે મોલ
એવા ખેતરો શોધ....
નહીં તો
ઊગાડ એક પાંખ ઉર્જા વાળી
અને છોડ પથરાળી ભૂમિ

તારે જાવું ઊગમણે દેશ રૂડાં
કર સંધાન હવે તું અવનવા!
©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા

સોશિયલ મીડિયા

સોશિયલ મીડિયા

આભાર તારો
સોશિયલ મીડિયા!
ઘરથી દૂર ભાગે એ યુવાનોની
ભાળ આપે મીડિયા !
જૂની બહેનપણી સાથે
મફતમાં વાતો કરાવે મીડિયા !
કંઈ જો લાવવું હો બજારમાંથી
દીકરાને મેસેજ કરો વાયા મીડિયા !
દીકરી પણ ફોન કરતાં
મેસેજ જ  કરે છે વાપરી મીડિયા !

જો ન હોત તો
આ ફોન અને સોશિયલ મીડિયા
સંપર્ક સૌ સાથે કેમ કરી રાખતાં ?
અને નવરાધૂપ અમે બે
ઘરમાં ને ઘરમાં
ઝઘડો ઓછો કેમ કરી કરતાં ?

ભક્તિ સૂઝે તો
ભગવાનનાં ફોટા જોઉં
અને ભજન માટે યુ ટ્યુબ જોઉં.
દીકરાના જન્મદિને
નવી નવી વાનગી જોઉં!
ઘણી મદદ કરી તેં સોશિયલ મીડિયા!

અને પાંચ કિલોમીટર
ચાલી નાંખતાં
ફવે પચીસ મિનિટ ચલાય છે,
એ અફસોસ દૂર કરવા
મોબાઈલ મચડ્યા કરતાં!
કહે, સોશિયલ મીડિયા તારા
આભાર માનું કેટલાં?
©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા

આમ ન જો*

    આમ ન જો આંખમાં
              એ દરિયો દરિયો થઈ જાય છે!
     થઈ જાઉં હું અશબ્દ
                ને લાગણી દરિયો થઈ જાય છે!

    ઊંડે ઊંડે રુદિયાના તળે
                જાગી ગઈ છે મીઠી કેવી કસક,
     તરંગી ભરતી ઓટ ઘેલી ઘેલી
               ને સ્પંદન દરિયો થઈ જાય છે!

     ચાહવું'તું ભરપૂર કોઈને
             આયખાનું ઈંધણ જ છે ઈસક
      છે ફેલાયેલો હાથ,નજરમાં હામી
             ને મિજાજ દરિયો થઈ જાય છે!

      આમ ન જોઈશ આંખમાં તું હવે
      આંખ દરિયો દરિયો થઈ જાય છે!
         ©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા

    
         

આ વરસાદને


આ વરસાદને

વરસાદને થયું કેમ વરસું?
હવે ડોળ આવડી ગયો છે,
આટલેથી જ ચાલે છે કામ,
મને ડોળ આવડી ગયો છે.

ક્યાં લગાડવું ખોટું કે સાચું
દરેક મનનું વાગે જૂદું વાજું
પ્રતિભાવ દબાવી દઉં છું હું
મને ડોળ આવડી ગયો છે.

કઈ ચાલ સાચી 'ને અવળી?
ઝાઝી કોણે ચિંતા અહીં કરી?
ચાલે પગ તો જ્યાં મળે કેડી
એને ડોળ આવડી ગયો છે.

નિયમો ન સંભળાવશો જરી
ચૂકાદાથી રહેજો જ દૂર વળી
મહોરું એક જ રહ્યું છે ચીપકી
હવે ડોળ આવડી ગયો છે.
©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા


આ તે કેવો વરસાદ?*

આ તે કેવો વરસાદ?

ડોળ હોય તો ડહોળી નાખજે તું
સ્પષ્ટ  કહું વરસાદ આજે તને હું
પરિપક્વ ન હોય જો પ્રેમ તારો તો
ક'દિ  માંગીશ નહીં તારી પાસે  હું.....
                       ડોળ હોય તો...

મેઘ આડંબર કરે આકાશે ગરજીને
' ને વરસે તું ય વહેવાર સમજીને
આ સૂરજ પણ હાંસી ઊડાવે પછી
વાદળ આડેથી મલકી મલકીને......
                       ડોળ હોય તો...

લાગણી દબાવી દઈ રીત નિભાવી
આ ફિતરત કેવી તેં હવે  અપનાવી?
મન મોકળું કરી જરા ખેલી જો હોળી
ઉત્કટ પ્રેમથી ધરાને તું કર ભીની......
                          ડોળ હોય તો...

તને એમ કે કરગરી રડી પડીશ હું
આ ધરાને હજૂ ન ઓળખે છે તું
ખમ્યા છે કંઈક દરદ પથ્થર થઈ
હવે બાકી કઈ કસોટી કરે છે તું?......
                            ડોળ હોય તો...
©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા