આરામ
હું આરામ શોધું અને મારો આરામ મને
ટેવ ખાલી પરબીડિયા સાથે કેવી ફરે !
દોડે શરીર બધે ને એ સાવ ખાલી લાગે
માંહ્યલો માંહોમાંહ કાયમ મુંઝાતો લાગે !
અટવાતી ઈચ્છામાં જવાબદારી ઠેલો મારે
રોજ વધુ એક દોડવાનું બહાનું થઇ લાગે
સુકુન મળે એવા શુકનનો અણસારો ભાગે
હાંફતા દાયકાઓ કેવા પાછળ રહી ભાગે
છ ફૂટ વિરામનો ટુકડો હોંશથી રાહ જુએ
થઈને મા ઘડપણે હુંફાળો ખોળો કરી આપે ! ...
ભૂખ
સદા જવાન,સરળ ને સમય પાબંદ એવી
સાચું,ભૂખથી સીધું સાદું બીજું કોઈ નહિ !
તો ય કહીએ આપણે,ભૂખથી ભૂંડું કોઈ નહિ ! ..........
આવે તો કરતી ન્યૂનતમ એવી માંગણી
બે રોટીથી બસ,સંતુષ્ટ થઈને એ જતી
તો ય કહીએ આપણે, ભૂખથી ભૂંડું .........
ભૂખ તો સાવ કુદરતી કેમ વગોવાઇ ગઈ ?
જીભના ચટાકા કે બુરી લાલચો તડપાવાતી
તો ય કહીએ આપણે,ભૂખથી ભૂંડું .............
ભૂખ પોતે નથી ભૂખાળવી એ છે સંતોષી
જીભનો પમરાટ રહે,તો રહે બાકી તુષ્ટિ !
તો ય કહીએ આપણે,ભૂખથી ભૂંડું .......
હુન્નર
અક્ષરો ઉકેલે એમ તું ચહેરાના ભાવ વાંચે છે
સાબિતી પ્રેમની, એ હુન્નર મને રોજ આપે છે
કોરી કિતાબ જરૂર એક ભીની કલમ માંગે છે
જે ચાહત જતાવાના બધા ઇલમ જાણે છે
દિલ અવતાર વારંવાર અહી ને અહી માંગે છે
જો સનમ જેવો કોઈ સંગાથી મળી જાય છે
વર્તનની આકારણી બધા જ સંબંધને તાવે છે
હૃદય હરઘડી એક જ હમદમના હેત સેવે છે
કરમ ખુદ પોતે હથેળીમાં હસ્તરેખા દોરે છે
સહુની નિયતિને બખૂબી થઇ સુલેખા ઘડે છે
કરણી
રમત તારી રીત અહી જગતમાં એવી પ્રખ્યાત છે
કોઈ સંતાડે કોઈ શોધે પણ ખરો કર્તા અજ્ઞાત છે
કુણી રેશમ નજર કે પછી આકરી થઈ એ વેધે છે
વેધતા નરી બરડ બની એ ક્યાં કટકો થઇ તૂટે છે ?
શહદ પણ કદીક કોઈને ગળતા કડવું થઈ નડે છે
નીમ શું જાણે કે એ ઉપચાર રહી સહુને પરવડે છે !
રંગ ચડેલા મલમલ કિનખાબ પણ ફિક્કા થાય છે
માંહ્યલો કરે નામંજૂર એ કર્મો પણ વ્યથા થાય છે !
ઝંખના
કૂણેરા પાન કોળેલા ,કહે;
એક ઝાંકળ નું બિંદુ
અહી પણ શોભાવજો
મેઘધનુષી સ્વપ્ન ઉગે
માટે કોઈ સૂર્ય કિરણને
મને વેધતો રસ્તો બતાવજો
ભીની ભીની વ્યથાને
તેજથી તપવજો
સ્વપ્નું કોઈ સરે
એ પહેલા
નીંદ ના તોડાવશો
એક ઝબક જેવા જીવનમાં
પણ ઝલક પતાકાની ફરકાવજો
મને હું ઝંખું છું
એવું વિજયી સ્મિત પહેરાવજો ......
અપેક્ષા
કૂણી કૂણી અપેક્ષાથી મજબૂત જીવન
મીંઢી ધરતી ફોડી જેમ ઉગતી કૂંપળ
પ્રેમથી નીતરે હર મુકામે તારું વર્તન
ધીમી ધારે ધરાને જેમ ભીંજવે ઝરમર
અલબેલી તારી અદા નિખારે હરપળ
રીઝવે જેમ કોઈ મોર ઢેલને કરી નર્તન
ક્ષણ ક્ષણની સોગાદથી ભર્યું ભર્યું જીવન
બાગે જેમ હર ફૂલ મહેકાવે નવી સોડમ
તું આપે સતત કઈ એ સૂચવે તારો પ્રેમ
ને ઝંખીએ આપણે કશુક એ જીવનનો પ્રેમ !
શીર્ષક ::::: ભાવસૃષ્ટિ :::::
લાગણીઓ જાણે ચંચળ માછલી
ભાવની તરલતામાં વેગે વહેતી
પકડો તો તો બખૂબી સરી જતી
ને અટકો તો તમને જ અટવાતી
રંગબેરંગી થઇ આનંદ પમાડતી
ને રે -ફીશ થઇ ઝાટકા ય આપતી !
દરિયાઈ સૃષ્ટિ જેવી જ ભાવ સૃષ્ટિ !
અત્યંત સુંદર ઊંડી અને જોખમી ,
તરંગ રૂપે નિત નવી ધારા ફૂટતી,
લાગણી ભાવ વિના કદી ન વહેતી !
વેલેનટાઈન સ્પેશીયલ
નવી રૂઢીની ચાલ ,રસમ અપનાવીએ
પ્રેમમાં ય કોઈ દિવસને ખાસ માનીએ
રોજ સહજ કહેવાતા, 'લવ યુ 'ને હવે
ચાલ ને સોનાનો ઢોળ ચડાવી દઈએ
જોઈ તને જે હોઠથી સ્મિત રેલાઈ ઉઠે
ત્યાં બે ફોરમને પણ મઘમઘાવી દઈએ
નિર્બંધ નદી જેવા સતત વહેતો પ્રેમને
ચલ,ભરપૂર ભીંજાઈને માણી જ લઈએ
પ્રેમના સંતને યાદ કરીને હવે આપણે
સાક્ષાત શુદ્ધ પ્રેમ,રાધેને વંદન કરીએ .....
અસહાયતા
નરી સંવેદના છે મારામાં ઠોસ કશું નથી
તો યે રણમાં આ ઝરણું સુકાતું કેમ નથી ?
ઝાંઝવાની દોસ્તીએ ઉછરે છે લીલી વેલ
ના પૂછશો કે કળી કેમ કોઈ મહોરી નથી !
આંબીને ય આંબ્યા અમે તો ખાલી આકાશને
પાંખોનું જોર એથી વધુ અહી ચાલતું નથી !
ટહૂકા બે ચારથી સરગમ નવી ગૂંજતી રહેને
ડૂમો અટકે સ્વરમાં ગીત કોઈ ગવાતું નથી !
ભૂ-લીન સરસ્વતી જેવી આંસુની નદી તરીએ
ને અમે કહીએ ભીના ઓવારે પહોંચાતું નથી !......
વેલેન્ટીન ડે સ્પેશિઅલ
ચોરી લીધેલી ક્ષણો ,જાણે મોમાં પતાસું પડી જાય
પ્રેમે નજર થી નજર મળે,પ્રેમનો પ્રસાદ બની જાય
પરણેલાં યુગલને પ્રેમ ,જાણેકે નિત્યક્રમ બની જાય
આશિકી અકબંધ રહે,તો આનંદ અતિક્રમી થઇ જાય
પ્રેમમાં પ્રિતમ દિમાગમાં,નવી હસલ મચાવી જાય
અનોખો અનુભવ આવેગનો,કોઈ ગઝલ થઇ જાય
પ્રેમે વહીએ એવા,કે કિનારા પણ ગાંડાતૂર થઇ જાય
મદમાતી પળોએ નશો જીવનનો ,ચકચૂર થઇ જાય
રોજે પ્રેમનો પુરાવો,વધુ પડતી એ આશા થઇ જાય
સાબિતી વિના અનુભવીએ એ પરાકાષ્ઠા થઇ જાય
શીર્ષક ::::આવું પણ થાય ::
નજર જરા રેશમી થઇ જાય
મુસ્કાન મખમલી થઇ જાય
ખયાલ તારો આવે ત્યાં તો
સુર્ખ રંગનો થઇ એક પરદો
શેરડો એક શણગાર થઇ જાય
ઉલેચીને ફરી ફરી દરિયો ભરું
એવા પ્રેમની ભરતી થઇ જાય
નમકીન કોઈ ખ્યાલની સાથે પણ
પેશગી પાકીઝા પ્યાર થઇ જાય
અલફાઝ સાથ આપે ન આપે
ઝેહાનમાં જોડાયેલી હર વાતે
એકરારની અજમાયશ થઇ જાય
પા પા પગલીનો તારો ભણકાર
પગથી બનીને અમારા હૈયે કોરાયો
વિરલા જીવન એવું જીવ્યો
બધાનો લાડકો થયો માડીનો જાયો
પિતાની આશિષ પણ હરખાય
સ્નેહીઓના વહાલમાં નિરંતર વધારો
કુટુંબના સહુની શુભેચ્છાનો હક્કદાર
રહે તને રિદ્ધિ સિદ્ધિનો સથવારો
બહેન છું,પારકા ઘરનો વસવાટ
પણ ભઈલા ,
તને જોઇને પિયરનો મારે ઉછાળો ! ! !
નિભાડો
જિંદગીના નિભાડામાં આકરી તપત છે,
અબોલ સહેવું પડે એ આકરો વખત છે.
સંવેદના જલે આગમાં સંજોગ ઇંધણ છે,
ચોગમ પીડા વચ્ચે માંહ્યલો હેમખેમ છે .
સોનીને ય સો ટચના સોનાની ખપત છે,
પરમને પણ હવે કોઈ એવી જ મમત છે.
કસોટીઓ ઝેલવી માનવીની ફિતરત છે,
શેકીને વહાલથી ફૂંકવું ઇશુની કરામત છે.
ઓળખાણ
ઇન્તઝારમાં હર એક અવાજ પગરવ બને છે
સંભાવનાની તલવાર વિંઝાયા વિના કાપે છે.
ભીના મનોરથના ઝાકળે મૃદુ સવાર ઉગે છે
સૂરજ થઈને તું મૂંઝાતા ધૂમ્મસ ઓગાળે છે
તારા આગમનથી અડચણોનો હ્રાસ થાય છે
શ્વાસ કોઈ પોતીકો હોવાનો અહસાસ થાય છે
જીવનમાં સાથ અંતરંગ કોઈ સમાસ લાગે છે
ને મારા અંતર સાથે બહુ જૂનો પ્રાસ લાગે છે
અવતરણમાં કોઈ શબ્દ નહિ એ હાશ લાગે છે
દિલના ઓરડા બધા ખૂલે એવી ચાવી લાગે છે.
હળવાશ
સુંવાળી આંગળીઓનો સહેજ વિચાર કરજો
ઉપાડે એ ભારે દફતર રોજે તમે સંભાળજો
કુણા મન પર લાદ્જો ને જરા બોજો ઓછો
હાથ તો ઠીક મગજને ય ચડી જાય સોજો
મન માંગે નદી,કોતરો ,ખેતરો અને ડુંગરો
પણ ચોપડિયા રસ્તા આડે ફેલાયા છે કોસો
આવળ બાવળ ન વાગે કે બોરડીનો કાંટો
પણ ક્યારેક ચૂભે જરૂર ઘડિયાળનો કાંટો
મોજીલા મનને વિકાસનો વિસ્તાર આપો
કેમ સહુ એમને હરીફાઈની તાણ આપો ?
બોજો,તાણ ને ઉપાધિની વારસાઈ ને ટાળો
જીંદગી જીવવા શ્વાસ સહુ ખુલ્લા આપો
નાના બાળને મશીન થવાનો શ્રાપ ન આપો
ઉચ્છવાસ સાથે ય હળવાશ રહે ખ્યાલ રાખો.
વીરડો
ગુંચાતી કેડીઓ પણ જરૂર રંગોળી લાગે,
અહી દ્રષ્ટિને બદલો તો કેવો ફરક લાગે ?
સળગતા સવાલે મન સાવજ બની ગરજે,
એ જ તારી હાજરીથી મયૂર થઈને ગહેકે .
પ્રશ્નો તો ખાઈ જેવા જીવન જોખમ લાગે,
પણ સનમના સ્મિતથી એ સુંવાળું લાગે .
ઝીંદગી મનમૌજી થઇ હર ઘડી રૂપ બદલે,
સનમ તારા સિવાય સઘળું પરાયું લાગે .
સહરાની રેત અહી ગરમ ચોગમ બધે ઉડે
પણ પનાહ તારી પલકોની પંપાળ લાગે ......
શીર્ષક :::: ઘડપણ ::::
કોઈ સપના નહિ કે નહિ કોઈ મંઝીલ
ચૂંચી થયેલી આંખોની નથી કોઈ જીદ.
કોરો તડકો ઓઢીને પડ્યો જીર્ણ જીવ
જીવનની ના થાય જરાય ઉંચી શગ
છત પર તાકે છે આંખ નર્યા કોરા ચિત્ર
પડ્યા વિસરાયેલા સાવ પીળા પ્રેમપત્ર
કરચલિયાળા હાથે નથી રહી કોઈ પક્કડ
ને ધ્રૂજતા એવા પગ પડ્યા છે લગોલગ
શ્વાસ જાણે તેને દમ મારવાની પણ બીક
કાન સાંભળે એવું જેથી તો વધતી રે રીસ
ઉલ્લાસ બધો આખો આપીને પૂરો દાન
જીવતર પડ્યું બસ પૂરવાને કોઈનું દાણ
ખંડાય છે વયના ખાંડણે સૂકી ક્ષણે ક્ષણ
જન્મારા જેવી મોટી લાગે છે પળે પળ .
વચન
અનેક તારાઓની ભીડમાં અને
વ્યસ્તતા ના ઘેરા અંધારમાં
તું આવે તો તો લાગે મને એ
રૂપેરી પૂર્ણ પૂનમના ચાંદ જેવું
મારું તારી યાદમાં વહી જવું
સમયનું નદી જેમ સરી જવું
એ સમજવું આપણે,નસીબ એવું
ખરું એ કે ઝંખે કાયમ મન મારું
તારું શીતળતાથી મારી ઉપર
ઝળુંબી ને પ્રેમ થી કહેવું
"જરા રોકાઇને તું સાંભળે તો કહું,
પ્રિયે,ગમે તે થાય હું તારો જ છું ! "
