::::::: સંતાન ને :::::::
નાની પગલીઓ તારી ફરી ઉપસે
રમકડાની ચાવી હજૂ ફરતી લાગે
ઘરના ચારે ખાલી ખૂણા અહી રોજે
તારી યાદમાં ખુદ મલકતાં લાગે
કિલકિલાટ ભરે હવા ને સંગીત વાગે
બચ્ચા તારી યાદ બહુ સુંવાળી લાગે
દફતર, ચોપડી,પેન ને લન્ચ બોક્ષ
અસબાબ ધણી વગરના થયા લાગે
કાઠું કાઢી હવે તમે તો ઉડ્યા બચ્ચા
માવતર આકાન્ક્ષાઓ માં સેહ બધી પૂરે
શિખરો સર કરવાની તમારી નેમને
હૈયું હરખથી બહુ આશીર્વાદ બક્ષે .
શીર્ષક :::: દૂતાવાસ ::::
ઘાવ ખોતર્યો કોઈએ મલમની આડમાં
ગુનો નાજુક હતો અહી મીઠી જબાનમાં
લોહી વરસે બુંદ બુંદ સ્નેહના સ્વાંગમાં
અમથી નથી ખારાશ જુઓને મિજાજમાં
વળતરમાં માંગું હું સહજતા હર શ્વાસમાં
સંબંધનો દાવો કરી આપ તું વિશ્વાસમાં
અવળ -વાણી નો દોષ નથી ઇતિહાસમાં
નસીબને હસતું જોયું કાયમ પરિહાસમાં
આળ આપું એમને ક્યાંથી વરસું વહાલમાં
ચીતર્યા નકશા જેમણે કાયમ દૂતાવાસના .
શીર્ષક :::: મંજૂર નથી હોતું :::::
સંબંધોના જાળાની પ્રેમની આ દુનિયામાં ,
કોઈ એકને ચાહવું ચરમે મંજૂર નથી હોતું .
કોળેલા સપનાનો ગોળ જો કુલડી જ ભાંગે ,
તો હદથી વધુ હિજરાવું બેવજુદ નથી હોતું.
પાક નજર પાળી પ્રેમે પરવશ ભલે થાય ,
સમ બંધે દિલ એ કદીક સંબંધ નથી હોતો .
કોરી કોરી લાગણીએ પણ ભીનો રહે વહેમ,
ઈજારો ખુદનો અહી નાજાયઝ નથી હોતો .
ઈચ્છો તો મહેલ ચણે એટલી બળખા ભળે ,
તમન્નાનો ખેલ કદી તકલાદી નથી હોતો !
શીર્ષક ::::: કસોટી પાર :::::
આંખ કહે ; "રે રે ઓ રૂદિયા !
શાને ખુદને પીડે ?
શાને આવું જલે ?
શાથી તું આવું ખમે ? "
હૃદય કહે ; " તું કેમ આટલી વહે ?
એથી થોડી આગ બૂઝે ?
આંસુ કદી ના ઠારે ,
ઉલટા વધુ મને પીડે !"
આંખ કહે ; " તારો મારો નાતો એવો ,
તને પ્રગટ કરવાનો ,
તું સહે તો સહેવાનો ,
તું માણે તો માણવાનો ."
હૃદય કહે ; " સબર તું થોડું કરે,
ના કોઈ મારા વાદ કરે ,
તું રહે સહજ,એટલું કરે ,
કસોટી ખુદની પાર રહે ! "
શીર્ષક ::::: નોતરું ::::::
કૃષ્ણ, તમે આવો તો બેશક રોકું,
બત્રીસ કોઠે દીવા,તહેવાર માણુ
તમે ના'વો તેવું રહે નહિ બહાનું,
જીવતર ઉજાળે તેવું છે આ ટાણું
ચરણરજ જ આપો એ નજરાણું
રોમેરોમનું એવું નવલું હરખાણુ
જીવનમાં ઉત્તમ બને સંભારણું
તમારું જ તો સેવું છું સદા શમણું
ઉતરે રંગ તો બજાવજે તારી વેણુ
ને લાવજે બસ થોડી વ્રજથી વેળુ
પ્રેમમાં વારે વારે તને કેટલું કહેણું ?
ખોજ્યા કરે નયનો ને હસતું દિલડું ! .......
શીર્ષક ::::: પરમને પ્રેમ :::::
અંતરના આરામનું સ્થાન થાય બસ એક રામ !
ભવાટવીમાં ભટકતા ભાઈ,કર તું હવે આરામ !
રાતદિન જોયા નહિ ને તે કર્યા અગણિત કરમ
હરખે કે દુઃખે જીવતા તે તો ભેગા કર્યા છે ભરમ
આવેશ -દ્વેષ -રાગની બધી સીમા થઇ છે ચરમ
કેમ કરીને જાણીશ તું હવે જીવતરના સહુ મરમ
વેગળા કરીને બધા અવનવા ધરતીના બહુ કરમ
અપનાવ સીધી ચાલને ,સોચ,મેળવવા બસ પરમ .
શીર્ષક ::::: કથા આજની :::::
લ્યો ,આપણે હરખાઈએ કે દુનિયા કેવી વિસ્તારી ?
અને ,એક રૂમમાં બેઠેલાની મનોદશા છે અજાણી !
likes અને શુભેચ્છા સાથે કરીએ હરખે વધામણી ,
બાળકોની અજાણ હરકતો કેવી કુછંદે અટવાણી ?
હૈયે ઉમંગથી ઉજવીએ પરદેશી તહેવારોની ઝડી !
ભગ્ન હૈયે સંતાને વેલેનટાઈન ની આસ્થા મૂકી !
નોકરી-વેવિશાળ માટે ભાળ, નેટ પર ઓળખાણ !
હકીકત શોધવાની અને કેવી ફરેબને આળ પંપાળ ?
શીર્ષક ::::: નવોઢા દીકરીને :::::
રંગ રંગ ઉમેરું લાડલી તારા જીવનમાં
અને સોનેરી કેસરિયો આજે તો હાથમાં .
મહિયરની લાડલીને બધા પ્રેમ ભરણા
હાથમાં ઉગે આશીર્વચન અહી સહુના .
પગની ઝાંઝરી ઝમકે હજૂ ભણકારમાં
દીકરી,વહી ગયા વરસો કયા વહેણમાં ?
ઓરતા પૂરા કરે આ મહેંદી જીવનના
મહેંદી નો રંગ રહે ભલે થોડા દિવસના
આશિષ અંતરથી ઉમેરું મહેંદીના રંગમાં
દીકરીબાઈ હંમેશ રહે સોનાની ઘાઘરીમાં !
શીર્ષક ::::: રાતનો અંધાર ::::
આભાર અંધારનો કે એ પણ હાજર છે !
પ્રકાશની ગેરહાજરીનો એ અહેસાસ છે !
દિવસ અફરાતફરીનો ને રાત શાંત છે ,
અ-પ્રગટ વાતોનો બેનમૂન ખજાનો છે ,
હોય એકાંતે નિસાસા કે મનની વ્યથા !
કે પછી હોય પીયુ મિલનની આકાન્ક્ષા ,
રાત બધું છાવરે છે ઘેરાં એનાં અંકમાં ,
ભજવે ભાગ એ રચવા બીજી દુનિયા !
ચાંદ -તારાને ચૂપકીથી સમજાવી દે ,
અનર્થને પણ હળવાશથી ચલાવી લે ,
વલોપાત વેઠી મોં -સુઝણુ એતો આપે,
રાત થોડી પણ વેશ ઝાઝા કાઢી આપે !
શીર્ષક :::::: મહેંદી પ્રસંગે ::::::
વિધાતાની રેખા પર એક મહોર
મારા માવતરની મૂક
છૂટે બાલીશ કાચો રંગ આજથી
પાકો રંગ યૌવનનો મૂક
યાદ કરું જોઇને આશિષ સોનેરી
રંગ એવો મહેંદીનો મૂક
ઝીણેરી મહેંદી રચાય મારા હાથે
પણ મોટેરી આશાઓ મૂક
પાનેતર ઓઢીને જવાનું પરદેશ
હવે પિયરનો સંગાથ મૂક
પણ દૂર ઉડી જતી આ વેળાએ
યાદનો બિસ્તરો તું મૂક
રંગ કદાચ છોડે હાથ કાલે મારો
કાયમી હૂંફની નિશાની મૂક !
શીર્ષક ::::: દીકરી ની વાત :::::
મૂકું માવતરના આંગણને કોરાણે
ભેટ મારા બાળપણની ,સાહેલડી !
યૌવન ઉગે અહીંથી આગળ મારે,
પાંખ ઉગાડી ઉડવું છે, સાહેલડી !
ઝગમગ ઘરેણા સપનાના પહેરે ,
ને અણદીઠ ખેડાણ ખેડવું,સાહેલડી !
ઓતરા ચીતરા ના તાપ વગડે ,
માવતર આશિષની ટાઢક ,સાહેલડી !
આવે તો બસ ,કોઈ સોનેરી સાફે ,
સમજે મારા હૈયાની હોંશ ,સાહેલડી !
નીતરતા સાફ કાચ જેવા હૈયે ને ,
માણીગર પણ ચોખો માંગું ,સાહેલડી !
શીર્ષક ::: માં નો નિસાસો :::
મોસાળ તારું તો રહેઠાણ ખોવાયું ,
ભાષા, તારું તો જાણે ઘર ખોવાયું .
મા માનીને ખોળો હું ઝાલી રાખું ,
તોય બાળકોની નાનીનું રાજ ખોવાયું.
હરખે કોન્વેન્ટ ભણતર અમે આપ્યું ,
આધુનિક માંગ પૂરવા બીડું ઝડપ્યું,
એને હોંશે હોંશે ગર્વભેર અમે પૂરું કર્યું,
માસીને વાલી ને,માને દવલીનું દુઃખ દીધું
મારી સંવેદનાના છોડને સુકવણ લાગ્યું ,
હવે કેમ કરીને નવી પેઢી સુધી પહોંચું ?
