નકારમાં

નકારમાં

થયું એવું કે એકરાર થઈ ગયો નકારમાં
ચાહે બીજા કોઈને તું?,જવાબ નકારમાં.

વળતી સાંજે શું તું આવીશ મનમેળામાં?
દિલમાં હતી 'હા', દીધો જવાબ નકારમાં.

વીંટી ગૂમાવી એ રંજ ન હોત શકુંતલાને
પ્રેમી રાજાનો જવાબ ન હોત જો નકારમાં.

કોને હતી ખબર કે સાવ થશે અલગ?
મળી એ ક્ષણો તો વીતી બધી નકારમાં.

એમ તો બધું જ સીધું જ ચાલ્યું હતું
વાત અવળી પડી બસ એક નકારમાં.

કર્ણ પણ  છંછેડાયો ન હોત સ્વયંવરમાં
એણે જીરવી ઉપેક્ષા હળાહળ નકારમાં.

હસવા હસવામાં  હા ન કહી દેશો તમે
ઘણી વાર મહત્ત્વ ખરું હોય છે નકારમાં.
     ©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા

શુભ પ્રભાત

એક કંકુ વરણી સાંજ *

એક કંકુ વરણી સાંજ

એક કંકુ વરણી સાંજ
               અને એમાં ય આપણે બે.
નથી કોઈ કસર હવે
               છે સોનામાં સુગંધ પણ બે.
                                    એક કંકુ વરણી..
છે તારી મસ્તી મીઠી
                  મારા હોઠનો મલકાટ
જો ઝાંકળ બાજે જરી
                તો ટપકે છે આંખો પણ બે.
                              એક કંકુ વરણી..
આંખની વાત્યું આંખ વહે
                 મન પણ એમાં સાથ દે,
ઋણ અનુબંધની મહોર એવી
               કે ઓગળે છે દિલ પણ બે.
                                 એક કંકુ વરણી..
તારા માટે જ હું,એમ કહું
                  તું મારા માટે જ, એમ કહે
પ્રેમની આડશે વધે જિંદગી જો
               ચમકે જરુર કિસ્મત પણ બે.
                                   એક કંકુ વરણી..
એક મજબૂત થડિયું ને વળી
      નાજુક નમણી ડાળ હળેમળે.
હર ડાળ પર ઝૂલે પછી
       કોમળ રાતાં ફૂલડાં પણ બે.
            ©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા

             

કૃષ્ણ

કૃષ્ણ

તમે હ્રદયે બિરાજો છો,ત્યારે
હું ઘેરા તમસમાં પણ જ્ઞાનની આશા કરું છું.

તમે સ્મરણમાં હો છો,ત્યારે
હું રાધાની જેમ બધે તમને જોવા માંગુ છું.

તમે આંખમાં વસો છો, ત્યારે
હું  તમારી જેમ જાણે અજાતશત્રુ બનું છું.

તમે મન પર વર્ચસ્વીન હો, ત્યારે
હું ક્રોધને સારા  પ્રયોગ માટે વાપરી શકું છું.

તમે સમ્યક બની અંતરે આવો, ત્યારે
હું વિપત્તિમાં રણછોડ પણ બની શકું છું.

અને તમારી કૃપા દ્રષ્ટિને અનુભવું, ત્યારે
હું કુબ્જા મનને સુંદરી થતાં પણ ભાળું છું.
©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા

चलन

चलनमें नहीं है
इस बटवेके
कोईभी सिक्के
फिरभी
हर एक सिक्का
एक गरिमा लिये
सीना तानके बैठा है
बंद तिजोरीमें
विशिष्ट छाप लिये
हर साल
लक्ष्मी पूजनके दिन
मैं पूजता हूं इन्हें
क्यूं कि
ये कभी मेरे दादाजीकी जेब के
साथी रहे होंगे...
कुछ उल्ट सुलट हालात
देखे होंगे...
छूता हूं
मैं जब उन्हें
एक सुकुन मिलता है
पुरखों के आशीर्वाद का..
यहां आशीर्वाद का चलन है...
वो ही हमें जीताता है
हर जंगमें...
हर मायुसीमें...
©अर्चियत

ભીના વરસાદમાં

       ભીના વરસાદમાં

ભીની સડક પર હું માંડુ ડગ, 'ને મન કેવું સોણલું સાધે
મારો  પિયુ આવ્યો લગોલગ મારી,મીઠું એવું સોણલું સાધે.

ભીનો વાયરો મરકતો વાંછટથી આંખ મારી હળવે કહેતો
જા રે પિયુના પાશમાં જરી તને  કેવાં સોનેરી સુખલાં સાધે

ઉમંગ ભરેલી કોઈ વાદળી વળી શ્યામ વરસે ભર ચોમાસે
એમ નીતરે નેહ કાળી આંખથી તુજ થી  મૈત્રકો સાધે

હસી હસીને ફૂલ બાગમાં થયા છે કેવાં પાણી પાણી વરસાદે
શરમ મારી લાલચોળ થઈ હવે  ગુલાબનાં રંગલા  સાધે

આઘેરો પિયુ ય લાગે ઓરો, ઝીણી ઝરમર કરાવે ટેસડો
જીવતરનાં માખણ  વલોવી આપે હૈયાના તાર કેવા સાધે?
©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા

આવડે છે*

              આવડે છે!*

આહને ઉડાડી વાહમાં તબદીલી આવડે છે,
જિંદગી છે તો રંગીન કરતાં પણ આવડે છે.

એમની ગુસ્તાખીને નજરઅંદાજ કરીને
ગમતાંનો ગુલાલ કરતાં પણ આવડે છે.

ચાલ્યા ચરણ ભલે એમના નિશાન ભૂંસી
રેતમાં  પગદંડી બનાવતાં પણ આવડે છે.

આજે આવ્યા અને કહો છો હવે સમય નથી
અમને ક્ષણોમાં જીવી લેતાં પણ આવડે છે.

ખબર મળી હતી કે એ ખરેખર નારાજ છે
અમને તો મનામણી કરતાં પણ આવડે છે.

રહેવા દ્યો એમ જ તૂટેલી કાચની કિસ્મતને
એનો શીશમહેલ બનાવતા પણ આવડે છે.

ખબર કોઈ નથી આજકાલ એમના અહીંયા
વગર મિલને જીવતાં અમને પણ આવડે છે.
©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા

નથી આવડતું!

              નથી આવડતું!

ગીત જાણું છું હું, પણ ગાતાં નથી આવડતું
રસ્તો જાણું છું , પણ ચાલતાં નથી આવડતું

એક પછી એક ભ્રમ મારા ભાંગે છે રોજે રોજ
પણ તો યે ભ્રમણાથી છૂટતાં નથી આવડતું.

કેમ કહેવાય વહાલાં દવલાં થયા કાળબળે
ખરેખર તો કઠણાઈ સહેતાં નથી આવડતું.

એકને ભજીએ, એકને માનીએ તેમ છતાં
હર મજહબને માન આપતાં નથી આવડતું.

જો,વળી વળીને જોઈએ છીએ ભૂતકાળમાં
પણ જુવાની જેવું હવે દોડતાં નથી આવડતું.

આજ વરસશે ને પછી સાવ ખોવાઈ જશે
આ આંખને હપ્તેથી વરસતાં નથી આવડતું.

બંધ મુઠ્ઠીમાં રેખાઓનો ભાર વધી જાય છે
ટેરવાંની જેમ એને યત્ન કરતાં નથી આવડતું
©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા

પાથેય

પાથેય

વલખાઈ જવું
વીખરાઈ જવું
અટવાઈ જવું

નાની શી કોઈ વાતે
ભરમાઈ જવું
અણગમા કોઈ બોલે
સહમાઈ જવું...

એ માનવીયતાથી જ
શીખતા શીખતા
આગળ વધીએ
ત્યાં થી
સાધુતા
સત્વતા
પરમહંસ કક્ષાનો રસ્તો છે!
© અર્ચિયત