તારા સુધી *

તારા સુધી

ડગર જે ખુદ લઈ જાય મને  તારા સુધી,
આપોઆપ કદમ  જાય એ પંથ સુધી..

આજ લગી જીવ્યા મારામાં ને મારામાં
હવે બાંધવાની છે  ગઠરિયાં અંત સુધી

હતી ખામોશી ખૂબ વજનદાર વર્તનમાં
મૂરઝાશે લાગણી  પળ પળમાં તંત સુધી

સંતાન બધાં તારા તો છે આ દુનિયામાં
ફરક કેમ તો પછી શેતાનથી  સંત સુધી?

સ્પર્શ ન મળે પણ વિદ્યમાન તું દુનિયામાં
અદ્રશ્ય કેમ બનવું ગમે, તને  અનંત સુધી?
©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા