રાવ ક્યાં કરું?
સૂરજના સરનામે એક ઘર બની ગયું છે; સપનાંનું....
સોનેરી છે પણ તાળાબંધ છે,
કોઈ કૂંચી વગરનું....
કમાડ ખોલવાની ઈચ્છા પણ દઝાડી દે છે,
આ તો છે સૂરજનો તાપ અખરે છે!
ભગાડી દે છે! પણ....
દૂર રહ્યે હૂંફનો કરે પ્રબંધ
તો ફરિયાદ શું કરું?
સોનેરી એની ઉષ્માથી
ખીલે છે અસ્તિત્વનું ફૂલ!
તો રાવ ક્યાં કરું?
©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા
No comments:
Post a Comment