છીપમાં મોતી નીકળ્યું!
ધાર્યું 'તું કંઈ, ને કંઈ જૂદું નીકળ્યું
ભાવમાં કંઈ ફાચર જેવું નીકળ્યું
માગ્યા'તાં તો હૈયે તાણાવાણાં
ને બોલ જરીક મીઠાં નેહ નમણાં
આખો ઉપાડો ફૂલનો ખોટો થઈ ગયો
ખેલ બસ,એક માંગણીનો થઈ ગયો
સુગંધને નડે નહીં કોઈ સંબંધ ભલે
પણ મામલો વ્યક્તિગત થઈ ગયો
બે ડગલાંનો સાથ પછી રસ્તો વાંકો
ઓળખાણને હવે યાદ ક્યાં વાયદો
સાગરને પાસે રહેવામાં શું ફાયદો?
છીપ પણ ક્યાં જાણે કોઈ કાયદો?
બુંદ બુંદ બની ઓગળે કે બને મોતી
એમાં ક્યાં કામ કરે છે કોઈ વાયદો?
સારું, રહ્યાં લગોલગ અનજાન બની
તો ખુદની ખુદ સાથે ઓળખાણ બની
અર્ચિતા દીપક પંડ્યા
No comments:
Post a Comment