હું હવે..*.

અનુભવું  એ વિચારૂં છું
     ને આતમે તાપ રાખું છું.
દુનિયાની વાંકી ચૂકી કેડીએ
      અટવાઈને શીખ પામું છું.

બદનામી બેગુનાહ ગણું
          ઈલ્ઝામ લઈ ખરડાઉં
ઉડતી વાતોને કેમ કહું હવે કે
           દિલો દિમાગ પાક રાખું છું

ફકીરીનું તેજ હરદમ માણું
         ફીકર ની ધૂળ હવામાં ઉડાડું
ખુદા પાસે  બેદિલી માંગુ
         એની જેમ  ગૂમ રહેવા માંગુ છું

લાગણીની પાંખોમાં અટવાયો
         બેડી  નવતર રૂપે પામ્યો
રમતની આ દુનિયામાં કેદ થયો
      હવે આકાશ - પાંખો માંગુ છું
                  ©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા