કોઈ નથી?
કોઈ નથી?
ના હોય!
ક્યાં ગઈ એ ટીકટીક સાથેની ટકટક?
ને ચીકચીક કે ઘર કેમ નથી ચકાચક?
કાંટા ફરે એમ કામ ફરે
પગ ઘરનાં હર ખૂણે દોડે.
દૂધનાં ઉભરાને રોકું કે
છલકાતી ટાંકીની મોટર બંધ કરું?
મારું જીવન એટલે ગાંઠઅંબોડામાં
ગોઠવાઈ ગયેલી રોજનીશી!
ન એ ખૂલે કે ન કામ ખૂટે!
સૌ સૌના મતમાં ઝૂલે.
કોઈને હેલ્ધીફૂડનો આગ્રહ
કોઈ ડાયેટવાળા
ને કોઈ વિધાઉટ શ્યુગર કે વિધાઉટ સૉલ્ટ
બધાંનું બરાબર, મારા જીવનનું નમકીન ખૂટે!
પણ તો યે સઘળાં મારાં દિલનાં ટુકડાં
એ ના હોય તો દિલ બોલે,
"કેમ કોઈ નથી?"
બહુ દૂર ગયાં, રહ્યાં, હવે કોઈ નથી!
©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા
No comments:
Post a Comment