ગુરુમૈત્રી

  ગુરુમૈત્રી 

ભાળું હું ક'દિક ઝાંખું જો

હાથ સ્હેજીને એ મને દોરે

મિત્રરૂપે ગુરુ કહું એમને કે

એ ગુરુ મિત્ર સમાન બને? 

નિત ઊગે મનમાં સૂર્ય જેમ

આદરનો લઈને અજવાશ

રોજેરોજ ગઠન થતું રહે છે

સ્નેહતણું અમ હૈયામાં ખાસ

ગૂંથાય મનતરંગ એક વિષયે

સમતરંગ બની એકમેક સાથ

ક્યારેક હું ચૂકું ક્ષણ સોનેરી

આંગળી ચીંધીને આપે ઉજાસ

વંદન ગુરુને હોય પણ કેમ ચૂકાય

હૂંફ મિત્રની હોય એ કેમ ભૂલાય?

સદનસીબ જ કહેવાય એ કોઈનું

જે બંને એક પાત્રમાં જ ઘૂંટાય.