ધોમ ધખે એવો, જુઓ, ઉનાળો કેવો ગરમ!
ધખતો આકરો કેમ એ જાણીએ નહીં મરમ!
કાં ધખાવી ધૂણી તું, કરે કાં ગરમી ગરમી?
આવડી નહીં કોઈ વાતે, લાવવી તને નરમી.
પારો કેમ આટલો તારો, ને કેમ આટલો છે તોર?
ધનિક કોઈ કુટુંબનો છે જાણે તું ઉછાંછળો છોર.
કેવી આવી વાતો બધી સૂરજની તો પાટે ને ખાટે
દયા કર, ગરીબોના તળિયા ગરમીથી ઊંડેરા ફાટે.
મોગરા, ગુલમહોરની લાલચે ગરમી સાંખી લઈ,
કેરી કેરા રસમાં ઠરી અમે તો વાત વાળી લઈ.
ઉનાળો છે આકરો ભલે દેતો એ બક્ષિસ મોંઘી
તપ્યા વિના દુનિયાની કિંમત થઈ જાય સોંઘી.
No comments:
Post a Comment