વૃક્ષ

બીજમાંથી કાલે

કૂંપળ ફૂટ્યાનું યાદ,

એક એક પાન

છે મ્હોર્યાનું યાદ!

ભૂમિ સાથે જડાઈ

ફાલ્યાનું છે મને યાદ

કંઈક કેટલાંય ટહૂકાં

સમાવ્યાનું છે યાદ!

પાને પાને હું 

ખીલી ગયા પછી

પીળાશે કર્યું એનું

સામ્રાજ્ય, તે છે યાદ!

ફળ, ફૂલ, કેકારવ

સમૃદ્ધિ લઈ જીવ્યા

હવે એકલતાનો વૈભવ

એ અપાવે છે યાદ!

બધી મંશાઓ થઈ છે

દફન, મારા મૂળ નીચે,

હવે બન્યું ઘેઘૂરમાંથી

લાકડાનું ધન, એટલું યાદ! 

લઈ સોનેરી ભૂતકાળ

હવે ઝીલાય નહીં તાપ

બસ, અહીં છું બાગમાં

એ આશ્વાસનનું યાદ! 

©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા 

ચિત્ર: હંસાાબેન શાાસ્ત્રી