દોસ્તી
થઈ ગઈ છે આપણી દોસ્તીની વાત એવી
જાણે ભાડે આપી દીધેલ કોઈ મકાન જેવી
પગ મૂકતાં જ હાસ્ય વેરીને જે આવકારતી
હવા,બની છે થીજેલી બરફની દિવાલ જેવી
એક યાદ મૂકું ને બીજી થાય સળવળી બેઠી
રેતમાં તડપતાં મીન પર પાણી છાંટ્યા જેવી
હસી લઉં, રડી લઉં, કરી લઉં, છે જે જરૂરી
એ મોજ ક્યાં શોધવાની ભેરૂની બાથ જેવી
આજે નહીં તો નજર ન ફેરવીશ મારા સુધી
મદદ કોઈ કરીશ નહીં પછી કાંધ દીધાં જેવી
©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા
No comments:
Post a Comment