થોડું'ક તો રુંગુ
તને ય
આવ્યું હશે ને
મારા વ્હાલા!
કે રાધા વિરહ
ચ્યમ જીરવાશે?
ને ગોકુળિયા વિના
ચ્યમ ગમશે?
પણ તે દિ' નો પથરા જ્યવો
થઈ જ્યો
તીં તન..
હવ આદત પડી જઈ
લાગે હવે પાણો થઈ જ્યો હાચોહાચ!
પૂતળું હું બની જ્યું તારું
તીં તન એમ જ
કે મારે તો પથરો જ રે' વાનુ!
હવે હમજ
વાજું વણસે એ પેલ્લા
તું
તમતારે
માણહ તો તો નઈ થઈ હકે
હવ
તું દેવ થઈ જા..!
પાણાનો નઈં..
હાચોહાચ!
©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા
No comments:
Post a Comment