વાળમાં આવી ચાંદી અને શરીરે નક્શી
ઉંમર સાથે વધી છે એમની થોડી સુરખી
આંખે ઝાંખપ નથી, ખૂલ્યાં છે અંતરપડળ
અનુભવથી ખીચોખીચ છે હવે સ્મૃતિ પટલ
બોખા મોંએ હાસ્ય વેરે જીવ્યાનો સંતોષ
બોલ બોલે બે, પણ શીખ બહુ અણમોલ
છૈયાં નાં છૈયાં માણે ગોળનું ગાડું સતત
પંચતંત્ર વાર્તા તો ક્યારેક બગીચાની સફર
ચામડીનાં તાળાં થઈ રખોપતાં એ ઘર
ધર્મ ધ્યાન અને ભક્તિથી ઊજળે ધરોહર
No comments:
Post a Comment