અવસાદ માટે

આપી આંખો, શમણાં માટે
આપી છાતી, હામ માટે
આપ્યા પગ, કરવા આગે કદમ,
ને હાથ કહે, ભીડ પડે તો  થઉં બથમબથ...
પણ..
સતત જંગ છેડતાં માણસમાં
એક અજાણી ખીણ બનાવી
માણસનાં પોતાના જ નામની પોતાની અંદર
જો પડી જાય માંહ્ય
તો ન નીકળે ક'દિ બહાર!
તકલીફો સહન કરવા હિંમત જોઇએ જેટલી
એથી ઘણી વધારે જોઇએ હિંમત લડવા ખુદથી
જંગમાં હારેલા બેસી જાય તો ચાલે,
માંહ્યલો બેસે ક્યાં થી ચાલશે?
એક અવસાદ ઓગળે એવી કૃપા ક્યાં થી લાવશે?