નસ નસમાં રક્ત તારૂં જ,મા!સીંચાયું છે!
કીધું પોષણ તારા જ અણુ અને જનીને
છું તારો જ પિંડ, શક્તિ બની આવું જગે
ના રાખ શરમ કે દીકરી થઈ જન્મું ખોળે
દીકરા તારા હીરા, તો જાણજે આ રતનને
નામના અપાવવાની ત્રેવડ આપી છે અમને
સમજ ને સોજ, મારી ખપ લાગશે ખરે!
નહી આવું તો તારો વંશ કેમ કરીનેવધશે?
અર્ચિતા દીપક પંડ્યા
No comments:
Post a Comment