મૌન

મૌન
ચૂકી જવાય છે
શબ્દ જ્યારે
મૌન કહી દે છે,
આંખ વચાળે
નર્તન કરતી વાત બોલે,
ત્યારે વધુ તો મૌન કહી દે છે
મૌન બને શણગાર
સંબંધમાં
તો વાતની શી મજાલ કે પ્રગટે?
હૈયાનાં ભેરુ આગળ
મૌન જ વધુ બોલે છે!
મૌનને સંગીત છે
સૂરના શબ્દ થઈ
સજન,
તારી પાસે પણ
મારું મૌન જ વધુ બોલે છે,
મા ની આંખે ઝરતી
સતત પ્રેમની ચાંદની...
ત્યાં પણ મૌન જ ગીત ગાય છે
શબ્દને હંફાવે
એવું સંગીત
મૌનથી જ રચાય છે!
દુનિયામાં પ્રગટ તે
શબ્દ વાચા થઈ વેચાય,
અપ્રગટ તે મૌન
અણમોલ થઈ પરખાય છે!
©અર્ચિતા દીપક