એક 'દિ

એક દિ'

એક દિ', નવરાશની પળોએ વિચાર્યું ;
લાવ, ઠાલવું આજે દિલને એકવાર,
ઈચ્છાઓ ઢગલો ભરાઈ ગઈ છે!
એક પછી એક ઉલેચીને કાઢી.
એક, બે, ત્રણ.....
ગણતરી લાંબી ચાલી...
બહાર ઢગલો થઈ ગયો,
પણ આમાં મારી ઈચ્છા ક્યાં કોઈ હતી જ?
મારી ઈચ્છા શોધવા એ ઢગલો પાછો ફંફોસ્યો;
પણ ક્યાં ય ન મળી?
અહીં તો પિતા, પતિ, કુટુંબ અને બાળકોની જ ઈચ્છાઓ છે!
પણ એમાં નવાઈ પણ ક્યાં છે?
સ્ત્રી છું ને?
પુત્રી, પત્ની, વહુ, મા ના સ્વરૂપને મેં વધારે મહત્વ આપ્યું છે.
મારા સ્વરૂપોને હું વધુ ચાહું છું!
મેં પસંદ કર્યું છે અન્ય માટે જીવવાનું,
અને એ જ મારી મોટી તાકાત છે!
અને મને જ્યારે મારા સ્વરુપોમાંથી મને ખુદને ચાહવાનો સમય મળે,
ત્યાં સુધી હું મારું બળ એવું જ જાળવી રાખીશ!
           ©અર્ચિતા દીપક પંડયા