એકવાર સૂરજને ય
લાગી ગયું ખોટું!
નીંદરની આડમાં
તારા શમણાં, તું
ચાંદને કહી દે છે!
દોસ્તીના નામે
અંતરંગ મિત્રને
બધું જણાવી દે છે!
દિવસે તારૂં મન
છે કોરી સલેટ
ક્યાં વાત બીજી
કોઈ કરે છે!?
આવું કેમ?
ખોટું ન લગાડ, મિત્ર!
તારો તાપ છાવરે છે
હૈયાની કેટલી હોળી!
અને મનનો ઉચાટ
ઢાંકે છે અમારો
ગરમીનો પસીનો વળી;
તું છે તો દોટ છે ચાલુ રહી
પણ મુકામ નક્કી કરવા
છે, બસ;રાત્રિ ભલી!
©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા
No comments:
Post a Comment