હજૂ આંખમાં કૂતુહલ અડ્ડો જમાવી બેઠું છે, દ્રષ્ટિ હજૂ ખીલું ખીલું છે 'આઠ'ની વયે;
ત્યારે દુનિયા ભયંકર રૂપ લઈ ધસી આવે,
તો
કૂમળું ફૂલ એ તેજાબી સ્પર્શ કેવી રીતે સહે?
શું એમના પડખાં સેવનારીએ કોઈ જણ્યા જ નહીં હોય?
કોઈ બાળને ગોદમાં સૂવાડ્યું નહીં હોય?
જનેતા ન હોય તો શું પિતાને લાગણી ન હોય?
નર નરાધમ થતાં ખચકાયો નહીં હોય?
કોઈ પ્રગટ ન થયા દેવ નૃસિંહ થઈ ?
કોઈ બાળા ને વાસનાની આગમાં લપટાતી જોઈ?
મૂક પ્રેક્ષક થઈ જોવામાં ઈશ્વર,
દોષ લાગે છે!
કે તું પણ કાંડ સઘળાંથી
દૂર ભાગે છે?
અર્ચિતા દીપક પંડ્યા
No comments:
Post a Comment