Manav

રઘુકુલે થયા એક મર્યાદા પુરુષ રાઘવ,
ને યદુકુલે એક પૂર્ણ અવતાર માધવ ,
છે સંભાવના એવી ઈશ્વરની અહી કે
પ્રગટે  મનુકુલમાં માનવે માનવે પૂર્ણ માનવ !
આજે મનને મનાવવો પડે છે તું છે મનુ -વંશ,
સૃષ્ટિ પરના તારા પૂર્વજને હતો કોઈ દંશ ?
હાયવોય , લાચારી ને અભરખા ની બળખા,
ક્યાં હતા સેવેલા કોઈ જાતના પણ વલખા?
નૈસર્ગિક જીવનમાં એ ધની હતા સૌ મનખા ,
હરીફાઈની તાણ નહિ ને બધા જાણે સરખા !
માનવ થાઉં,માનવ રહું ને ઘડું હું પૂર્ણ માનવ,
અંતરમાં પહેલો જાગે નાદ , પછી બીજા રવ !
               અર્ચિતા દીપક પંડ્યા