કેટલી મજબૂર જુઓ,આભે આ વર્ષા છે!
એમાં મરજી ચાલે સમીરની, એ પ્રથા છે!
ઝઝૂમો અંત લગી એ જ સૌની આશા છે,
મળે એ નસીબ, છતાં પ્રયત્નો ન વૃથા છે.
મન મળ્યે સ્વર્ગ, નહીં તો સંબંધ નામના છે
ટકે લાગણી અંત લગી તો ય એમાં વ્યથા છે
યથા ઉપદેશ હો, આચરણ જો તથા છે
તો જ વચન કંચન નહીં તો કથીર, કથા છે
તબિયતનું કરી દાન જે બસ, પૈસા પૂજે છે
કેમ ભૂલે એ કે અંતે ખપ માત્ર એક કંથા છે
©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા
No comments:
Post a Comment