દર્દ મારૂં શબ્દથી શણગારૂં
તો એ ગઝલ થઈ ઓળખાય છે,
ખુશી મારી હાસ્ય સાથે વેરૂ
તો એ સુખ બની ઉજવાય છે!
લાગણીઓ છોળ થઈ છલકે
ત્યાં મારી જાત ઓળખાય છે,
વ્યવહાર મીઠાં થઈને ઉપસે
એ ગણતરી મારી વર્તાય છે!
ન ડંખે ક'દિ મારું વર્તન કોઇને
એ તકેદારી સચવાય છે,
ધીરે ધીરે વય વધતી લાગે
એમ પુખ્તતા સદતી દેખાય છે!
પીડા પણ ક્યારેક પીડે છે અમને
લગરીક મન ભલે કચવાય છે,
પણ હૈયે છે હામ એવી ઠંડકે
એમાં ઈશ્વરની પ્રસાદી દેખાય છે!
© અર્ચિતા દીપક પંડ્યા
No comments:
Post a Comment