ચોમાસું
મારે બેઠું તો એવું ચોમાસું, બેઠું બારેમાસ
આંખે હેલી,મોસમ ભૂલી,વહે બારેમાસ
હરખું તો નયન ભીનાં ને દુઃખમાં ચોધાર
નદી ઊમટે જાણે, નયનનગરમાં વારંવાર
મેઘ જેવું દલડું આર્દ્ર,નાજુક ખરું, અતાગ
ન માને ક'દિ, છો સમજાવું હું લગાતાર!
છે નાની હથેળી પણ દિલ દરિયો અગાધ
સંવેદન ભર્યા ભીડે માંહે વર્તન તો અમાપ
આંખ વહે વાતો દિલની, અશ્રુ અસવાર
જીહ્વા વદે વાત કોઈ આંખ જ રહે પ્રમાણ
સુખ દુઃખ શોક માં નથી અશ્રુમાં અલગાવ
પાણી શાં પારદર્શક ને ઘેરો એનો બહાવ
©અર્ચિતા દીપક પંડ્યા
No comments:
Post a Comment